Paris FvdV is een weblog voor kenners en liefhebbers van de stad Parijs - en voor hen die dat willen worden. Parijs is een stad met een gewichtig verleden, respectabel en gerespecteerd. Het is totaal niet nostalgisch. Parijs is er in geslaagd om, soms op brutale maar altijd op elegante wijze, om te gaan met zijn grootse monumenten. Ze te beschermen en te integreren in de nieuwe dynamiek van de stad. Parijs is een meester op het gebied van herstel en transformatie. U zult er nooit in slagen een volledig overzicht te maken van plekken en verhalen, die allemaal op hetzelfde punt uitkomen en de glorie van deze stad bezingen. toch wil ik een poging wagen. Wekelijks wil ik u niet alleen informeren over wat Parijs nog meer te bieden heeft, maar ook wil ik mijn liefde voor deze stad op u over dragen. In de hoop dat het raakt aan iets wat u herkent of voelt. Ferry van der Vliet.

zaterdag 7 mei 2011

AU ZINC



De fototentoonstelling in Parijs; Memoire de Zinc inspireerde mij tot het schrijven van deze blog. 25 prachtige foto's van stamgasten door  Gérard Lavalette in Galerie Marges, rue Jules Vallés 3.


In Parijs sla ik het ontbijt altijd over. Niet gezond hoor ik u denken. Maar begrijp mij goed, ik sla het ontbijt  altijd over in mijn hotel. Ik heb geen zin om 15 tot 20 euro neer te tellen voor een overmatig ontbijtbuffet. Bij elk hotel, vrijwel op iedere hoek van de straat is een buurtcafé of een café tabac. Wat is er authentieker dan de dag te beginnen met koffie en een verse croissant of een heerlijke pain au chocolat. Aan de bar is het goedkoopst. In Parijs kent men drie tarieven; au bar is vaak de helft minder in vergelijking met bediening aan een tafeltje. Kiest u voor het terras dan bent u nog een fractie duurder uit. Aan de bar of  "autour du zinc" ontmoet je altijd mensen waar het lijkt of ze uit een heel andere tijdzone komen. Ik sta wakker te worden boven mijn eerste espresso en naast mij gehuld in blauwe overals zitten ze al aan het bier of "un café-deux calvas": Eén slok koffie tegenover een glaasje calvados. De zinc is dè communicatieplaats bij uitstek. Hier komt iedereen uit de buurt samen voor een praatje. Alleenstaanden vinden hier aanspraak en vreemdelingen krijgen goede raad. Genietend van dit dagelijkse schouwspel valt mijn oog op een stempel in de bar. "Comptoirs en Etain", Atelier Nectoux Paris. Een bedrijf dat al jaren Parijs voorziet van prachtige bars, geheel traditioneel gemaakt van een legering bestaande uit 60% "Claire Etoffe" of zoals de Parijzenaars het noemen; zinc. Voorzien van een prachtige patina onveranderd sinds 1900. Vele fotografen vonden hun inspiratie aan de bar. Brassai in zijn boek Paris by Night, of René Jacques, Peter Turnley, Ralph Gibson en Jeanloup Sieff die in 1975 de prachtige foto maakte van Le Café de Flore tôt le matin, Café de Flore vroeg in de ochtend.  Allemaal te vinden in het fotoboek Paris Mon Amour.


Bij het verlaten van het café valt mijn oog op een bord met de tekst: L'eau est ici réservée pour faire cuire les pommes de terre. Hier wordt water alleen gebruikt om aardappelen te koken. Dit wordt weer een mooie dag!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten