Paris FvdV is een weblog voor kenners en liefhebbers van de stad Parijs - en voor hen die dat willen worden. Parijs is een stad met een gewichtig verleden, respectabel en gerespecteerd. Het is totaal niet nostalgisch. Parijs is er in geslaagd om, soms op brutale maar altijd op elegante wijze, om te gaan met zijn grootse monumenten. Ze te beschermen en te integreren in de nieuwe dynamiek van de stad. Parijs is een meester op het gebied van herstel en transformatie. U zult er nooit in slagen een volledig overzicht te maken van plekken en verhalen, die allemaal op hetzelfde punt uitkomen en de glorie van deze stad bezingen. toch wil ik een poging wagen. Wekelijks wil ik u niet alleen informeren over wat Parijs nog meer te bieden heeft, maar ook wil ik mijn liefde voor deze stad op u over dragen. In de hoop dat het raakt aan iets wat u herkent of voelt. Ferry van der Vliet.

vrijdag 2 september 2011

LA VIE DE BOHÈME

De laatste jaren van de 19e eeuw waren de hoogtij dagen van het bohémienachtige Montmartre. Waar de schildersmodellen annex prostituees rondhingen op de Place Pigalle en Henri de Toulouse Lautrec zijn can-canmeisjes schilderde in de befaamde Moulin Rouge op de place Blanche. In de rue Berthe op de hoek bij het wonderschone place Èmile Goudeau, midden in Montmartre, had zich in het begin van de 20e eeuw een bonte stoet kunstenaars verzameld. Een smal houten gebouw, eigenlijk niet meer dan een sjofele bouwval, bleek de bakermat te zijn van een artistieke revolutie. Hier woonde en werkte Pablo Picasso in 1907 aan zijn beroemde schilderij Les Demoiselles d'Avignon. In het smalle muffe gebouw, een oude pianofabriek, krom van het vocht en schimmel, een soort labyrint met kleine raampjes, woonde en werkte een bont gezelschap kunstenaars waaronder Georges Braque, Modigliani, de Nederlander Kees van Dongen en de landgenoot van Picasso; Juan Gris. De sfeer van die tijd wordt bezongen in het wonderschone chanson La Bohème van Charles Aznavour uit 1966: "In de naburige cafés waren wij met een aantal die roem verwachtte. En al waren we arm, met lege magen bleven wij erin geloven. En wanneer een bistro, in ruil voor een goede warme maaltijd een schilderij van ons afnam, dan droegen wij verzen voor, geschaard rond de kachel en vergaten de winter. La bohème, la bohème. Dat wilde zeggen: wij zijn twintig, en wij leven van de wind".

Foto: Courtesy Parisienne de Photographie, Roger Violet

Het Bateau-Lavoir, genoemd naar een oude wasboot op de Seine bleek de eerste 'art factory' ter wereld. Daar brachten Picasso, Braque en de anderen het kubisme tot leven. Helaas werd het in 1970 door brand volledig in de as gelegd. In de plaats kwamen ateliers die weinig charme uitstralen maar gelukkig de oorspronkelijke structuur respecteren.



Mede daardoor is de place Èmile Goudeau een van de charmantste pleintjes van la Butte. Heerlijk om te lunchen met een warme belegde baguette van de beste baguettebakker van het jaar 2010; Djibril Bodian. Zijn winkeltje, Grenier à Pain, ligt op loopafstand van place Èmile Goudeau aan de rue des Abbesses nr. 38. Heerlijk belegde broodjes met drinken om mee terug te nemen naar het plein en daar op een bankje genieten van de vele goed willende amateur artiesten. En..... weer een prachtig uitzicht over Parijs, in het verlengde van de rue Ravignan. Je kunt ook plaatsnemen op het terras van "le Relais de la Butte" onder aan het plein, voor de trappen van de rue Ravignan. Als afsluiting nog een andere tip: In de kleine rue d'Orchampt staat het herenhuis waar Dalida eens heeft gewoond.

Woonhuis Dalida: Rue d'Orchampt 11bis, 18e arrondissement, metro: Abesses.

Place Èmile Goudeau, 18e arrondisssement, metro Abesses.
Bakkerij Grenier à Pain van Djibril Bodian, rue des Abbesses nr. 38, 18e arrondissement, metro Abesses.
Le Relais de la Butte, rue Ravignan 12, 18e arrondissement, metro Abesses


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen