Paris FvdV is een weblog voor kenners en liefhebbers van de stad Parijs - en voor hen die dat willen worden. Parijs is een stad met een gewichtig verleden, respectabel en gerespecteerd. Het is totaal niet nostalgisch. Parijs is er in geslaagd om, soms op brutale maar altijd op elegante wijze, om te gaan met zijn grootse monumenten. Ze te beschermen en te integreren in de nieuwe dynamiek van de stad. Parijs is een meester op het gebied van herstel en transformatie. U zult er nooit in slagen een volledig overzicht te maken van plekken en verhalen, die allemaal op hetzelfde punt uitkomen en de glorie van deze stad bezingen. toch wil ik een poging wagen. Wekelijks wil ik u niet alleen informeren over wat Parijs nog meer te bieden heeft, maar ook wil ik mijn liefde voor deze stad op u over dragen. In de hoop dat het raakt aan iets wat u herkent of voelt. Ferry van der Vliet.

woensdag 13 maart 2013

INTOUCHABLES

De Franse film Intouchables behoeft geen introductie. Ik denk dat er weinigen onder u zijn die de film niet gezien hebben.  Het verhaal is geheel  in Frankrijk en met name in Parijs opgenomen en werd een ware hit.  Bijna twintig miljoen Fransen en even zoveel overige Europeanen gingen in 2011 en 2012 naar de bioscoop om de komedie Intouchables te zien. Het is een van de best bezochte Franse films ooit en trok meer bezoekers dan Titanic. In Duitsland alleen al gingen vijf miljoen mensen naar het theater.
 
 
Echter wat weinigen van u weten is dat de film voor het overgrote deel is opgenomen in de ambtswoning van de Nederlandse ambassadeur in Parijs; het voormalige hôtel d'Avayray. Met toestemming van de toenmalige Nederlandse Ambassadeur Siblez werd Intouchables opgenomen in het chique pand, daterend uit 1723, gelegen aan de smalle en levendige rue de Grenelle 85 in het zevende arrondissement.
Ambtswoning Nederlandse Ambassadeur in Parijs
Een rondleiding door de ambtswoning is een feest van herkenning.  Eenmaal door de grote poort zie je de rechthoekige binnenplaats waar 'Driss' ,gespeeld door Omar Sy, met piepende banden de nodige hoeveelheid grind verplaatst met de Maserati van 'Philippe Pozzo di Borgo' gespeeld door Francois Cluzet.  De begane grond beschikt over drie grote ontvangstzalen waaronder La Biblothèque, waar het sollicitatiegesprek plaatsvindt  met Driss, Philippe en de prachtige roodharige secretaresse Magalie (Audrey Fleurot), met wie Driss schaamteloos aan het flirten is. Ook het klassieke privéconcert ter ere van Philippe's verjaardag en de dansscène, waarin Philippe vanuit zijn rolstoel kennismaakt met de muziek (Earth, Wind & Fire) van Driss,  is opgenomen op de begane grond van de residentie.  De beelden van de slaapkamer en de badkamer van Driss zijn elders gedraaid. Zo ook de dakterrasscène met uitzicht op de  150 jaar oude Cathédrale d'Alexandre-Nevsky in het achtste arrondissement.
La Biblothèque, waar het sollicitatiegesprek plaatsvindt met Driss (Omar Sy)
De Nederlandse Ambassade kreeg enkele tienduizenden euro's voor het filmen op de locatie. Kort na de opnames van Intouchables diende de residentie nogmaals als decor voor twee Franse films: 'Le Capital' en 'Haute Cuisine'. In de laatstgenoemde film moest het statige pand doorgaan voor de ambtswoning van de Franse president; het Elysée.
Philippe's personal assistant Magalie (Audrey Fleurot)
De echte woning van de Aristocraat Philippe Pozzo di Borgo stond in de rue de l'Universite in Parijs. Hij is een telg van een beroemde adellijke familie en kleinzoon van een van de grondleggers van het Franse concern van luxeproducten LVMH (Louis Vuitton Moët Hennessy). In 1993 breekt hij zijn nek als hij neerstort tijdens het paragliden. Intouchables is de verfilming van zijn  autobiografie: 'Le Second Souffle' (De tweede adem) die hij acht jaar later schrijft. Hij beschrijft hoe zijn vrouw Beatrice drie jaar na zijn ongeval bezwijkt aan kanker en hij, directeur van het exclusieve champagnemerk Pommery, in een depressie belandt. Het is zijn thuishulp, Abdel Yasmin Sellou, die hem er weer bovenop helpt. Deze Algerijn komt uit een achterstandswijk van Parijs. Tussen de twee mannen ontstaat een hechte vriendschap.
Dansscene van Driss (Earth Wind & Fire)

In een interview met het NRC geeft Pozzo di Borgo het volgende antwoord op de vraag wat hem zo aantrok in Abdel, de onaangepaste Noord-Afrikaan: "Ik koos Abdel niet om hem als ex-gevangene een tweede kans te geven of iets dergelijks. Hij leek me gewoon de beste kandidaat. Hij kwam ook niet met een romantisch idee bij mij. Voor hem was ik de jackpot. Pas na de dood van mijn vrouw ontstond er vriendschap. Ik kwam erachter hoe wild hij was. Ik heb meerdere malen de politie op bezoek gehad. Kwamen ze bij mij thuis om te vragen of ik die Abdel kende. Moesten ze eerst zes chique salons door om uiteindelijk een invalide man in een bed te vinden. Tegen die tijd waren ze wel afgekoeld. Ik zei gewoon dat ik niet wist waar ze het over hadden. Ik ben dol op het verhaal van Abdel. Hij redeneerde zo: de wereld is keihard, waarom zou ik dan een heilige zijn?"
Philippe Pozzo di Borgo & Abdel Yasmin Sellou
Abdel nam zijn vriend Philippe verschillende malen mee op reis naar Marokko. De Algerijn is er getrouwd en kreeg drie kinderen. Ook Philippe werd verliefd op een Marokkaanse, Khadija en woont nu met haar in Marokko op platte land bij Essaouira. Haar familie verzorgt hem nu.
Philippe Pozzo di Borgo; "Ik heb eens op de Marokkaanse tv gezegd: als we de rijkdom van het westen konden combineren met de vriendelijkheid van de Oriënt, was er niemand meer gehandicapt".
Film Photo's: Courtesy of Gaumont - QUAD Production

5 opmerkingen:

  1. Wat een prachtig verhaal, van hoe het in het leven kan gaan, en dat er niets is in het leven waarover je je zou moeten verbazen. En heel bijzonder natuurlijk, die woning van de ambassadeur die keer op keer als filmdecor dient. Alsof de Fransen zelf niets mooiers of beters kunnen vinden...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ook al op je Facebook pagina gezegd (maar kan het niet vaak genoeg zeggen), één van de beste films ooit gezien!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik sluit mij graag aan bij mijn voorganger. Een FANTASTISCHE film!
    Veel humor en diepgaande emotie. Een lust voor oog en oor.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Trouwens het beschreven uitzicht op de Cathédrale d'Alexandre-Nevsky, doet mij weer denken aan die prachtige kerk en is zeker een bezoek waard. Meestal op de zondagmorgen is er een dienst, waar je (net als de bezoekers) gewoon in- en uit kunt lopen.
    Tip; fototoestel meenemen!

    Voor meer info: http://paris-fvdv.blogspot.nl/2011/12/een-verborgen-russisch-juweeltje.html

    BeantwoordenVerwijderen