Paris FvdV is een weblog voor kenners en liefhebbers van de stad Parijs - en voor hen die dat willen worden. Parijs is een stad met een gewichtig verleden, respectabel en gerespecteerd. Het is totaal niet nostalgisch. Parijs is er in geslaagd om, soms op brutale maar altijd op elegante wijze, om te gaan met zijn grootse monumenten. Ze te beschermen en te integreren in de nieuwe dynamiek van de stad. Parijs is een meester op het gebied van herstel en transformatie. U zult er nooit in slagen een volledig overzicht te maken van plekken en verhalen, die allemaal op hetzelfde punt uitkomen en de glorie van deze stad bezingen. toch wil ik een poging wagen. Wekelijks wil ik u niet alleen informeren over wat Parijs nog meer te bieden heeft, maar ook wil ik mijn liefde voor deze stad op u over dragen. In de hoop dat het raakt aan iets wat u herkent of voelt. Ferry van der Vliet.

dinsdag 23 juli 2013

PALAIS BOURBON - ASSEMBLÉE NATIONALE

Heeft u ook zo genoten van de afsluiting van de 100e Tour de France, de prachtige helikopterbeelden, de lichtshow op de Arc de Triomphe en de toegevoegde rondgang over de schitterende Place Charles de Gaulle Étoile? Met recht een Voie Triomphale, zoals de kaarsrechte zichtlijn wordt genoemd vanuit het Louvre, de pyramide van Pei, de koninklijke tuinen - de Tuilerieën - de obelisk op de Place de la Concorde, de Champs Élysées en de Arc de Triomphe met op de achtergrond de Grande Arche de la Défense. Er is op deze planeet geen mooier architecturaal geheel dan die van de Arc de Triomphe naar het Louvre leidt en van de Madeleine naar het Palais Bourbon, Rome in het hart van Parijs.
 
Het motto van de Franse Republiek -  De leus werd geïntroduceerd tijdens de Franse Revolutie
De Chambre des Députés of de Assemblée Nationale, de Franse Tweede Kamer,  is gevestigd in het Palais Bourbon. Dit paleis, gebouwd in 1722, is genoemd naar de eerste eigenares, de hertogin van Bourbon, een buitenechtelijke dochter van Lodewijk XIV. Het ligt pal tegenover de Madeleine, aan de overkant van de Seine, daar waar de Place de la Concorde wordt verbonden door de sobere Pont de la Concorde met de chique Quai d'Orsay. We bevinden ons in het nobele Faubourg St-Germain, de wijk van de adel en de aristocratie, vol met ministeries en ambassades. Tot de 16e eeuw was dit het grondgebied van de machtige Abdij van St-Germain-des-Prés. Saint Germain was ooit een raadgever van de Franse koning en vanaf 556 bisschop van Parijs. Des Prés betekent letterlijk 'in de velden'. De abdij werd omgeven door akkers, weiden en jachtterreinen. Deze werden in de 18e eeuw geconfisqueerd door de universiteit en de Franse adel. De huidige paleizen en hôtels, statige herenhuizen, dateren allemaal uit de eerste helft van de 18e eeuw, toen de Marais uit de gratie was. Op een gebied van circa 200 ha vind je er wel 150.
De Cour d'Honneur  uit 1722
De chique woning van de hertogin van Bourbon werd in 1756 verkocht aan Lodewijk XV om het in te voegen in het totaalplan van de Place de la Concorde. In 1764 werd het samengevoegd met het aangrenzende Hôtel de Lassay de huidige ambtszetel van de parlementsvoorzitter en het ministerie van Buitenlandse Zaken. Het kolossale tempelachtige front met 12 zuilen, vergelijkbaar met dat van de Madeleinekerk, werd pas in 1803 onder Napoleon toegevoegd.  De Assemblée Nationale is een kleine stad op zich met zo'n 3000 inwoners, een eigen postkantoor, winkels, krantenkiosk, restaurants en een kapper, in de volksmond vaak kortweg 'Quai d'Orsay genoemd. Aan de achterzijde, aan de wonderschone Place du Palais Bourbon, bevindt zich de ingang naar het erehof, een prachtige binnentuin uit 1722.
De binnentuin grenzend aan Hôtel de Lassay de huidige ambtszetel van de parlements-voorzitter en het ministerie van Buitenlandse Zaken
Sinds 1826 komen hier de gedeputeerden van het Franse parlement samen in de Salle des Séances. 577 Rechtstreeks door het volk verkozen afgevaardigden onderzoeken, bespreken en amenderen hier elk wetsvoorstel vooraleer de identieke tekst door de senaat ter stemming wordt gebracht. Ook wordt hier jaarlijks de financiële begroting goedgekeurd. De volksvertegenwoordigers worden in kiesdistricten verkozen voor een periode van vijf jaar. Elk kiesdistrict wordt vertegenwoordigd door een afgevaardigde. De politieke kleur van de afgevaardigden is in de vergaderzaal in één oogopslag duidelijk. Al sinds de Franse revolutie zitten de linkse politici links tegenover de president van de Assemblée Nationale en de rechtse politici rechts. De huidige president sinds juni 2012 is Dhr. Claude Bartolone.
Mijn privérondleiding aan de Assemblée Nationale
 
Bij mijn laatste bezoek aan Parijs had ik de eer persoonlijk uitgenodigd te worden voor een rondleiding van ruim twee uur door dit instituut, het kloppende hart van de Franse democratie. Sinds kort is het weer mogelijk, ook voor buitenlanders, om een 'gratis' bezoek te brengen (dat is in Frankrijk vastgelegd in de Grondwet) aan de Assemblée Nationale op elke zaterdag om 09:30, 10:30, 14:00, en 15:00 uur. De bezoeken zijn uitsluitend op afspraak en u moet vooraf online reserveren of vooraf telefonisch aanmelden. Dat kan van maandag tot vrijdag, 10:00 -12:00 uur op: +33 / (0) 1 40 63 56 00. De rondleidingen worden begeleid in het Frans door een ambtenaar van de Assemblée Nationale, buitenlandse bezoekers kunnen gebruik maken van een audiogids in het Engels, Duits of Spaans. Uit veiligheidsredenen moet u een half uur van te voren aanwezig zijn, keurig gekleed en u dient zich te legitimeren. De ingang bevindt zich aan de Quai d'Orsay 33.
Galerie des Fêtes, de grote balzaal onveranderd sinds in 1848 
Ik kan u vertellen de rondleiding is zeer indrukwekkend. Allereerst wordt u ontvangen in de Galerie des Fêtes, de grote balzaal ingericht in 1848 en voorzien van plafondschilderingen door François-Joseph Heim. Vervolgens door de Rotonde Alechinsky voorzien van moderne kunst van de gelijknamige kunstenaar naar de Grande Rotonde waar de pers met de oudste lift van Parijs (uit de 19e eeuw) naar de Galerie de Presse gaat. Indrukwekkend is de Salle des Pas Perdus, de zaal van de verloren voetstappen met plafondschilderingen van Horace Vernet. Vanuit deze kamer heeft de President van de Assemblée rechtstreeks toegang naar de voorzitterstafel van de Hémicycle, daar waar de politieke debatten plaatsvinden.
Adembenemende plafondschilderingen van Eugène Delacroix
Vanuit de Salle des Quatre Colonnes heeft u toegang tot de prachtige tuin met een directe verbinding naar het Hôtel de Lassay de ambtszetel van de President van de Assemblée. De tuin is ook een geliefde ontmoetingsplaats voor de gedeputeerden en de pers. Links en rechts van de hoofddoorgang, van zowel de tuin als de Cour d'Honneur bevinden zich twee zalen. Links de Salon Delacroix met werken van de beroemde Franse kunstschilder Eugène Delacroix en u begrijpt het al, het is de ontmoetingsruimte voor de linkse volksvertegenwoordigers. Aan de rechterzijde die van de rechtse volksvertegenwoordigers; de Salon Pujol met muur- en plafondschilderingen, zogenaamde trompe-l'oeil van Abel Pujol.
De conferentiezaal of de Hémicycle. gebouwd tussen 1829 en 1832
Een van de absolute hoogtepunten is natuurlijk de conferentiezaal of de Hémicycle. gebouwd tussen 1829 en 1832 door Jules Joly en de adembenemende Bibliothèque met meer dan 700.000 boeken. Eugène Delacroix werkte negen jaar aan de plafonds van 1838 tot 1847.
De bibliotheek eveneens met plafondschilderingen van Eugène Delacroix  
Aan de bibliotheek grenst de leeszaal of wel de Salle des Conférences. Via de Salon des Mariannes, de personificatie van de republiek Frankrijk, gevuld met 32 prachtige verschillende exemplaren, verlaten we dit indrukwekkende monument. Boven ons het motto van de Franse republiek, in de muur gegraveerd; Liberté, Égalité et Fraternité.
De leeszaal voor de gedeputeerden
Palais Bourbon, Assemblée Nationale, quai d'Orsay 33, 7e arrondissement, metro Assemblée Nationale, Concorde, Invalides.
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen