Paris FvdV is een weblog voor kenners en liefhebbers van de stad Parijs - en voor hen die dat willen worden. Parijs is een stad met een gewichtig verleden, respectabel en gerespecteerd. Het is totaal niet nostalgisch. Parijs is er in geslaagd om, soms op brutale maar altijd op elegante wijze, om te gaan met zijn grootse monumenten. Ze te beschermen en te integreren in de nieuwe dynamiek van de stad. Parijs is een meester op het gebied van herstel en transformatie. U zult er nooit in slagen een volledig overzicht te maken van plekken en verhalen, die allemaal op hetzelfde punt uitkomen en de glorie van deze stad bezingen. toch wil ik een poging wagen. Wekelijks wil ik u niet alleen informeren over wat Parijs nog meer te bieden heeft, maar ook wil ik mijn liefde voor deze stad op u over dragen. In de hoop dat het raakt aan iets wat u herkent of voelt. Ferry van der Vliet.

vrijdag 28 november 2014

STOP LOVELOCKS; LIEFDESSLOTJES IN DE BAN IN PARIJS

Heel, heel langzaam lijkt Parijs zich te gaan bevrijden van alle liefdesslotjes. Onder het mom van romantiek werd het een rage in de stad van de liefde, om een slotje te bevestigen aan een brug en vervolgens de sleutel in de Seine te werpen. Waar New York meteen drastische stappen heeft genomen om alle sloten te verwijderen en te vernietigen, staat Parijs nog altijd een softere aanpak voor, die heel langzaam zijn vruchten begint af te werpen.

De zo geteisterde Pont des Arts

Het waren twee expats; Lisa Anselmo en Lisa Taylor Huff die de plaag van liefdesslotjes, via social media onder de aandacht wist te brengen van de internationale pers, het stadhuis van Parijs en de Parijse toerist. Hun petitie om de liefdesslotjes in de ban te doen scoorde inmiddels meer dan 10.000 handtekeningen. Gedurende de zomer, in samenwerking met het gemeentebestuur, werden posters geplaatst bij de geteisterde bruggen, de Pont des Arts en de Pont de l’Archevêché, om toeristen aan te sporen in plaats van een liefdesslotje, een selfie te posten met de hashtag #LoveWithoutLocks.

Kan het nog triester in een van de meest monumentale arrondissementen van Parijs?

In juli van dit jaar schreef ik al in mijn blog over de deplorabele staat van een van Parijs' mooiste bruggen.  Mijn afgelopen bezoek aan Parijs liet een Pont des Arts zien in verder verval. Om nog meer panelen te behoeden voor instortingsgevaar zijn de hekken inmiddels aan beide kanten voorzien van houten schotten, gemonteerd over de sloten. Helaas zitten deze nu vol met graffiti en geven de brug nog een triestere aanblik. Ook zijn verschillende lantaarns inmiddels bezweken onder het gewicht van de slotjes. 

Glazen panelen moeten de Pont des Arts weer de oude allure teruggeven, maar zijn ze hufterproef?

Als proef zijn drie panelen van de Pont des Arts en de Pont de l’Archevêché , die eerder onder het gewicht van de liefdesslotjes waren bezweken, voorzien van glazen panelen, zodat het onmogelijk wordt om nog liefdesslotjes te bevestigen. Bijkomend voordeel is dat je door het glas weer een prachtig uitzicht hebt op de Seine. Elk paneel is verschillend van kwaliteit om zo proefondervindelijk vast te stellen, welke glassoort en dikte het beste bestand is tegen grafitty, inkrassen en vernielzucht.  Hopelijk worden alle brugpanelen snel voorzien van glas en dan maar 'bidden' dat deze weer gevrijwaard blijven van grafitti. De bouquinistes in de omgeving hebben nu ook een verbod gekregen om nog hangslotjes te verkopen en illegale verkopers, op en in de nabijheid van de bruggen, worden steeds door 'overheidsdienaren' verwijderd en gewaarschuwd. Ook lijkt het er op dat het publiek terughoudender wordt met het plaatsen van sloten. Helemaal verbannen uit de stad van de liefde lijkt een schier onmogelijke taak, dus zal de gemeente Parijs zeker nog met alternatieven op de proppen moeten komen. De gemeente steekt ook de hand in eigen boezem, doordat in het begin veel pr werd gemaakt over de rage die plotseling in de stad der romantiek de kop op stak. Niemand heeft kunnen voorzien dat het zo uit de hand zou lopen aldus locoburgemeester Bruno Julliard.

Juni 2014 - deze lantaarnpaal op de Pont des Arts heeft het niet gered - november 2014


Intussen is het gemeentebestuur aan het bekijken of het mogelijk is om alle bruggen die nu nog voorzien zijn van gaaspanelen deze te vervangen door glas. Anselmo en Taylor Huff  zijn inmiddels begonnen aan deel twee van hun campagne om de stad in zijn geheel liefdesslotjes vrij te krijgen, door de toerist te wijzen op zijn of haar verantwoordelijkheid om de schoonheid van deze stad te respecteren. Een initiatief dat ik door middel van deze blog van harte ondersteun.

Zo gaan wij om als toerist met ons cultureel erfgoed - STOP Lovelocks

maandag 24 november 2014

PARIS GOLDEN BLOG AWARDS 2014 - HÔTEL DE VILLE

Woensdag 12 november was het eindelijk zover en kon ik weer afreizen naar mijn geliefde Parijs. Er wachtte mij een druk programma. De VIP openingen van Paris Photo en Fotofever met 's werelds beste fotogalerieën en fotografen. Maar het allerbelangrijkste was natuurlijk de uitreiking van de GoldenBlog Awards, inmiddels voor de vijfde keer. Dit jaar waren er maar liefst 15.000 inschrijvingen waar de organisatie een keuze uit moest maken, onderverdeeld in 20 categorieën: Actualiteiten op het web, Kunst en Cultuur, Automotive, Comics, Beauty, Film & Cinema, Milieu, Marketing en Economie, Gastronomie, Hightech, Design, Lifestyle, Mode, Muziek, Parijs, Research, Sport, Video blogs & Podcasts, Reizen en Toerisme.

Voor de vijfde keer; de Golden Blog Awards, door bloggers voor bloggers

Na 2 maanden lang stemmen door meer dan 1,2 miljoen mensen werden in elke categorie 200 finalisten geselecteerd. Per categorie 10 finalisten, die vervolgens werden bekeken en gejureerd door 100 experts in de wereld van blogging, journalisten en de diverse sponsoren. Paris FvdV behoorde tot een van de finalisten in de categorie Parijs.

3000 genodigden vulde de prachtige Salle des fêtes van het stadhuis in Parijs

De uiteindelijke bekendmaking volgde in de historische omgeving van het Parijse stadhuis, het Hôtel de Ville. 3000 Genodigden waren bij de ceremonie aanwezig, die gepresenteerd werd door de Franse actrice, presentatrice Salomé Lagresle en de man achter het idee van de Paris Golden Blog Awards: Noël  Cambessedes. De eer was aan de loco-burgemeester van Parijs, Bruno Julliard, om in de indrukwekkende 'Salle des fêtes', niet alleen de ceremonie te openen maar ook bekend te maken wie de uiteindelijke winnaar was in de categorie Parijs. 9 Franse blogs en 1 Nederlandse blog, mijn blog Paris FvdV waren geselecteerd door de jury en de sponsoren.

De presentatie in handen van Salomé Lagresle en Noël  Cambessedes

In de jury, voor de categorie Parijs, blogger en comédienne Amélie Etasse, Olivier Gangnard de man achter de Franse organisatie UEFA EURO 2016, Ludovic Girordon van het Parijs blog 'Paris Zig Zag' (winnaar in 2011), Laurent Queige, stafchef van de locoburgemeester van Parijs en belast met de post toerisme voor het stadhuis, Sheily winnares van de Golden Blog Award 2013 in de categorie Parijs.

Gespannen afwachten of Paris FvdV een golden Blog Award in de wacht zal slepen
Photo courtesy of Mairie de Paris / J.B. Gurliat

"And the Winner is........." de Franse blog 'So Many Paris'. Helaas niet mijn blog, maar vanaf nu behoort Paris FvdV tot de 10 beste Parijsblogs in de wereld. Reeds tweemaal eerder genomineerd en wel in 2012 en 2013 en uiteindelijk in 2014 doorgedrongen tot de finale. Oh ja, in de andere 19 categorieën waren het allemaal Franse bloggers die met de felbegeerde Blog Award naar huis konden gaan. Eerlijk gezegd was dat pas in de late uurtjes van de nacht, aangeschoten door de vele glazen champagne en onder de indruk van deze indrukwekkende, historische en majestueuze omgeving.

Het statige stadhuis van Parijs aan de  place de l'Hôtel de Ville 
Photo courtesy of Wikimedia

Het stadsbestuur van Parijs is al sinds jaar en dag gevestigd in dit historische gebouw, gevestigd aan de Place de l'Hôtel de Ville. Al in 1357 verplaatste de provoost der kooplieden en hoofd der schepen, Étienne Marcel, de gemeenteraad naar het Huis met de Pilaren. Hier regeerden de belangrijkste Gilden uit die tijd, waaronder het Gilde van de Schippers dat de handel op de belangrijkste rivieren, waaronder de Seine, Oise, Yonne en de Marne beheerste. Het zegel van de schippers, (dat een boot in het water voorstelt) werd tevens het wapen van Parijs. Het 'Maison aux Piliers' lag aan de place de Grève, dat oorspronkelijk twee betekenissen heeft; rivierstrand en staking. Het was een plaats die licht hellend naar de Seine liep, daar werden de boten op de wal getrokken en.... een plaats voor de werkeloze arbeiders. Hier kwamen de werkzoekende scheepswerkers en anderen naar toe. De uitdrukking 'faire grève' betekende eerst geen werk hebben en later staken, een vertrouwd woord in de Franse kranten. De place de Grève was ook de plek van niet al te zachtaardige terechtstellingen. Eerst werd de veroordeelde met kokend lood overgoten om vervolgens nog half levend door paarden te worden gevierendeeld. Het was aan dokter Guillotin te danken dat men hier een wat mildere dood kon sterven. In 1830 werd het plein omgedoopt in place de l'Hôtel de Ville.

De prachtig gedecoreerde Salle des fêtes met het wapen van Parijs; "Fluctat nec mergitur"  - het schommelt op de golven, maar gaat niet onder

In 1852 maakte het Maison aux Piliers plaats voor een grotesk gebouw in neorenaissancestijl dat vervolgens weer ten prooi viel aan de vlammen  tijdens de Commune van 1871. Van 1874-1882 werd het minstens dubbel zo groot herbouwd naar het voorbeeld van zijn pompeuze voorganger. De schippers spelen al lang geen rol meer, maar het water wordt nu vertegenwoordigd door de in 1980 aan weerszijde geplaatste fonteinen, naar een ontwerp van Francois-Xavier Lalanne. Het interieur bestaat uit een reeks van uitbundig gedecoreerde ontvangstzalen ,waaronder de Salle des fètes, met immense kroonluchters, zeven soorten houtsnijwerk, muur- en plafondschilderingen, kariatiden (vrouwenbeelden die gebruikt worden als pilaren) en grootse trappenhuizen. Aan de buitenkant prijken 146 beelden van beroemde persoonlijkheden en aan de rivierkant bevinden zich de burelen van de eerste vrouwelijke burgemeester van Parijs; Anne Hidalgo.

Aan de zijde van de rue Rivoli worden regelmatig gratis tentoonstellingen gehouden met als thematiek de Franse hoofdstad. Ieder jaar wordt in de kerstperiode en de wintermaanden (tot en met februari) een grote kunstijsbaan aangelegd, waardoor er voor de deur van het stadhuis geschaatst kan worden. Bezichtigen uitsluitend op afspraak, maar via Google kun je rondneuzen op de begane grond en in een aantal zalen van de eerste verdieping waaronder de werkkamer van burgemeester Hidalgo.


Hôtel de Ville, Place de l'Hôtel de Ville, 4e arrondissement, metro: Hôtel de Ville 

dinsdag 4 november 2014

EEN PARIJS JUWEEL; PETIT PALAIS

Maar als eerste: Dank aan iedereen die gestemd heeft op mijn weblog Paris FvdV. Mijn blog behoort nu bij de shortlist van finalisten in de categorie Parijs. De prijsuitreiking vindt plaats op 12 november aanstaande. nogmaals dank voor uw steun.

Merci à toutes et à tous pour vos votes. Grâce a vous, le blog Paris FvdV est finaliste dans sa catégorie Paris. Il reste donc dans la compétition. La cérémonie de remise des prix aura lieu le 12 novembre. Merci encore pour votre soutien.



Ik herinner me nog als de dag van vandaag mijn eerste kennismaking met het Musée du Petit Palais in Parijs.  Het was de tentoonstelling l'Art de Cartier van 20 oktober 1989 tot 28 januari 1990. Het was, denk ik, een van de best bewaakte tentoonstellingen van de stad Parijs. De opening werd verricht door de toenmalige burgemeester van Parijs Jacques Chrirac en toonde een overzicht van Cartier in de periode van 1860 tot 1986 met meer dan 600 juwelen uit de genoemde periode. Echter het mooiste getoonde juweel was het gebouw zelf.

Een architectonisch juweeltje; de entree naar de de Cours de la Reine-vleugel

Het Petit Palais is een overblijfsel van de Exposition Universelle van 1900 en die werd door meer dan 50 miljoen mensen bezocht, wat destijds een wereldrecord was. De Franse overheid verdiende 7 miljoen frank aan deze tentoonstelling. In totaal stonden er 76.000 exposanten, verspreid over een gebied van 1.12 km². Een aantal andere bouwwerken die parijs heeft overgehouden aan deze wereldtentoonstelling zijn de treinstations Paris Lyon, d'Orsay, de Pont Alexandre III en het Grand Palais. De eerste twee lijnen van de metro werden tijdens de tentoonstelling in gebruik genomen. Lijn 1 liep van Vincennes naar Maillot met acht stations en een lengte van 10,3 km en lijn 2, van Etoile naar Dauphine met een lengte van 1,5 km. Op de tentoonstelling demonstreerde Rudolf Diesel zijn dieselmotor, die liep op puur plantaardige olie. De tentoonstelling van 1900 noteerde ook een triest feitje; tijdens de wijnwedstrijd die op de tentoonstelling werd gehouden, versloeg een Russische wijn alle Franse wijnen voor de titel 'Grand Prix de Champagne'.

De zijde aan de Champs Élysées (links) wordt gebruikt voor meer permanente tentoonstellingen

Het Petit Palais, dat na de wereldtentoonstelling direct in handen kwam van de stad Parijs, is gebouwd door Charles Girault, die overigens ook tekende voor het ontwerp van het Grand Palais. Beide 'paleizen' zijn het schoolvoorbeeld van eclectische architectuur. Een slimme combinatie van stijlen die zijn gecombineerd tot een nieuw geheel. Dit keer werden elementen gecombineerd uit historische Parijse architectuur, zoals de colonnade van het Louvre, de dome van de Dôme des Invalides en de spiegelzaal van het Louvre. Zo ontstond een buitengewoon elegant bouwwerk met een indrukwekkende voorgevel. Vanaf 1902 werd het Petit Palais het Musée des Beaux-Arts de la Ville de Paris. Girault bleek bij de bouw over visie te beschikken, want hij zorgde voor enorme glazen vlakken, extra hoge ramen en een naar de binnentuin gerichte zuilengalerij, zodat het daglicht overal overvloedig naar binnen kan zelfs door de immense koepel in de entreehal.

Extra hoge ramen en een naar de binnentuin gerichte zuilengalerij, zorgen er voor dat het daglicht overal overvloedig naar binnen kan

Het gebouw is in 2005 nog eens voor de lieve som van 264 miljoen gerestaureerd en is nu een van de architecturale parels van Parijs. Monumentale trappen, rijkelijk voorzien van siersmeedwerk, mozaïeken vloeren en beschilderde koepels. Een groot bordes aan de voorzijde leidt je naar een indrukwekkend portaal met glazen koepels, erkers en een immense zuilengang. Deze grenst weer aan een halfronde weelderige binnentuin met een prachtige colonnade met rondlopende fresco's en een grote vijver. Hier zit ook het museumcafé dat u zeker moet bezoeken, een oase van rust.

De binnentuin, een oase van rust

De Cours de la Reine-vleugel (rechts) wordt vooral gebruikt voor tijdelijke tentoonstellingen. Hier was onder andere ook, in 2010,  de overzichtstentoonstellingen het werk van Frankrijks grootste couturier: Yves Saint Laurent.te zien. De zijde van de Champs Élysées (links) wordt gebruikt voor meer permanente tentoonstellingen. Deze zijn verdeeld in secties met een tijdspanne van de klassieke oudheid tot begin 20e eeuw. Wie een chronologische volgorde wil maken kan het beste beginnen in het souterrain. Zo doorloop je de (kunst)geschiedenis van de Griekse- en Romeinse tijd naar de middeleeuwen, de Renaissance en de 19e eeuw. Delacroix, Jan Steen, Rembrandt, maar ook meesterwerken van Rodin, Maillol, Bonnard, Renoir, en Cézanne. Een prachtige veelzijdige collectie die vooral te danken is aan privéschenkingen en nalatenschappen. Zo ontstaat een volledig beeld wat er door de eeuwen heen artistiek werd bereikt, dit in een overtuigend en betoverend samenspel met de rijke, maar vooral overvloedige architectuur.

Overal waar je loopt stroomt het daglicht weldadig naar binnen

Reden genoeg om (weer) eens een bezoek te brengen aan dit Parijse pareltje. Mocht u nog niet helemaal overtuigd zijn dan voeg ik daar nog een juweel aan toe, een van zuiver kristal. Voor het eerst, nog tot en met 4 januari 2015 is er in Frankrijk, en wel in het Petit Palais,, een overzichtstentoonstelling te zien gewijd aan Baccarat. De geschiedenis van Baccarat gaat terug tot in 1764, toen Koning Lodewijk XV toestemming  gaf om een glasfabriek op te richten in het plaatsje Baccarat in het oosten van Frankrijk. In het begin werden er venster- ramen, spiegels en glas- serviezen vervaardigd. In 1816 begon men met de productie van kristal. Als hofleverancier van glasserviezen, kandelaars, karaffen en natuurlijk parfumflesjes aan het Franse koningshuis, en staatshoofden over de hele wereld, volgde snel een vestiging in Parijs. Baccarat kreeg die wereldwijde bekendheid door de wereldtentoonstellingen in Parijs tussen 1823 en 1937. Met als absolute hoogtepunt die van 1900.

Monumentale trappen, rijkelijk voorzien van siersmeedwerk

Met deze overzichtstentoonstelling komt Baccarat als het ware weer thuis. Getoond worden bijna vijfhonderd historische objecten, voornamelijk uit diverse (privé)collecties waaronder die van de fabriek in de Lorraine, het Musée d'Orsay, Musée du Louvre, Musée les Arts Decoratifs, Château de Compiègne en het Musée des Beaux-Arts Nancy. Tal van tekeningen en documenten uit vrijwel onbekende archieven tonen het ontstaan ​​van de tentoongestelde creaties en onthullen de bronnen van inspiratie van de ambachtslieden uit deze beroemde fabriek. De getoonde objecten zijn zelfs nog nooit vertoond in het Baccarat Museum te Parijs aan de Place des Etats-Unis 11 in het 16e arrondissement. In 2003 geheel gerestyled door Philippe Starck.

Grenzend aan de halfronde weelderige binnentuin een prachtige colonnade met rondlopende fresco's 

Eenmaal weer buiten, neem dan ook de moeite om een rondje om het Petit Palais te lopen. Aan de rechter zijde wordt het Paleis 'bewaakt' door een bronzen beeld van een grimmig kijkende Winston Churchill. Aan de achterzijde het eeuwenoude driesterren Michelin restaurant Ledoyen (1791). Ooit was Ledoyen, een uitspanning waar melk vers van de koe gedronken kon worden. Nu is het een restaurant in een parkachtige omgeving, waar Robespierre in 1791 al kind aan huis was en u heerlijk kunt dineren onder de kastanjebomen met uitzicht op een sprookjesachtig paleis.

Petit Palais; een Parijs juweeltje

Le Jardin du Petit Palais en het Musée des Beaux Arts de la Ville de Paris avenue Winston Churchill, 8e arrondissement, metro Champs Elysées Clemenceau.