Paris FvdV is een weblog voor kenners en liefhebbers van de stad Parijs - en voor hen die dat willen worden. Parijs is een stad met een gewichtig verleden, respectabel en gerespecteerd. Het is totaal niet nostalgisch. Parijs is er in geslaagd om, soms op brutale maar altijd op elegante wijze, om te gaan met zijn grootse monumenten. Ze te beschermen en te integreren in de nieuwe dynamiek van de stad. Parijs is een meester op het gebied van herstel en transformatie. U zult er nooit in slagen een volledig overzicht te maken van plekken en verhalen, die allemaal op hetzelfde punt uitkomen en de glorie van deze stad bezingen. toch wil ik een poging wagen. Wekelijks wil ik u niet alleen informeren over wat Parijs nog meer te bieden heeft, maar ook wil ik mijn liefde voor deze stad op u over dragen. In de hoop dat het raakt aan iets wat u herkent of voelt. Ferry van der Vliet.

zaterdag 26 november 2016

CAFÉ DE FLORE, 126 JAAR GESCHIEDENIS

De Parijse fotoweek bracht mij naar de al weer 4e editie van het vermaarde 'Festival Photo Saint-Germain'. Vijftien dagen lang stond de wijk Saint Germain in het teken van de fotografie, met een route langs een selectie van musea, culturele centra, galeries en boekhandels op de linkeroever. Mijn intuïtie stuurde mij naar de vroegere galerie van Anne en Just Jaeckin - 2 Art Angels

Just Jaeckin

Just Jaeckin, beeldhouwer, fotograaf en cineast en bekend van zijn erotische films met de toen nog onbekende Nederlandse Sylvia Kristel in de hoofdrol: Emanuelle (1974) Maar ook Histoire d'O (1975) met Corrine Cléry, Madame Claude (1977), en Lady Chatterley's Lover (1981). Twee jaar terug besloot Just zijn galerie, vanwege hartproblemen, over te dragen aan twee 'Art Angels': AnneSophie Palatin-Sage en Sabine Scemama.

Photo: Vanessa von Zitzewitz - Café de Flore 2016

Tot en met vrijdag 2 december 2016 is in deze galerie aan de rue Guénégaud 19 nog een retrospectief te zien van zwart-wit foto's, gemaakt door zo'n dertig gerenommeerde fotografen, met als thema het beroemde Café de Flore aan de boulevard Saint Germain in de jaren vijftig tot heden. Foto's uit particuliere verzamelingen en van Roger Viollet, een van de beroemdste  Parijse agenturen van oude foto's, gevestigd aan de rue de Seine en gesticht 1938 door Helen Roger-Viollet. De getoonde foto's van onder andere Willy Ronis, Robert Doisneau, Just Jaeckin, Frank Horvat, Peter Lindbergh en vele anderen, geven een prachtig inkijkje in het mondaine wereldje van dit beroemde café dat al sinds 1890 bestaat.

De beroemde 'Café Society' van Café de Flore - Kate Moss en Gaspard Uliell voor Longchamp

Saint Germain, waar de beroemde 'Café Society' van talloze schrijvers, presidenten in de 20e eeuw en revolutionairen en kunstenaars uit de eeuwen ervoor de wijk een intellectuele en een licht alcoholische status hebben gegeven, die zij nog steeds met trots draagt.
Al in de 17de eeuw verzamelden zich in de Bourg Saint-Germain Italiaanse, Vlaamse en Duitse schilders die hier hun werk vrij konden verkopen, zonder gehinderd te worden door de beperkende bepalingen in de Parijse wetten. Binnen de stad mocht alleen het beschermde gilde van Parijse schilders handel drijven.

Photo: Christer Strömholm / Ströholm Estate - Café de Flore 1949 
(tevens de poster van de expositie)

Het is waarschijnlijk gemakkelijker op te sommen waar beroemdheden juist niet kwamen. Maar een aantal springen er nu eenmaal uit: Le Procope, Brasserie Lipp, Le Dôme, Closerie Des Lilas, Les Deux Magots en Café de Flore. Waar anders dan in deze cafés hebben Lenin, Sartre, Picasso, Modigliani, Appolinaire, James Joyce en Trotski hun genie gecultiveerd? Nog altijd herkauwen de Franse denkers hun ideeen liever in een openbare gelegenheid dan in hun vaak miserable optrekjes drie- of soms zevenhoog.

Photo: Brassaï - Jean-Paul Sartre Café de Flore

'De mens is niets anders dan wat hij van zichzelf gemaakt heeft.' De basis van het existentialisme van de filosoof Jean-Paul Sartre groeide in Café de Flore uit tot een belangrijke literaire stroming. Hij beschouwde Flore als zijn tweede huiskamer, want met een tafel dichtbij de kachel ontsnapte hij aan de koude van zijn huis (Sartre woonde in die tijd in de rue du Seine). De nabijheid van de metro en het gebrek aan Duitsers, die lieten zich tijdens de Tweede Wereldoorlog nauwelijks zien in deze wijk, droegen verder bij aan zijn barkeuze. Hier  leerde Sartre een intellectuele jonge vrouw genaamd Simone de Beauvoir kennen. 

Zij zou zijn gezel voor het leven worden. Zijn koosnaampje voor haar werd Castor. Sartre verbond zich aan Beauvoir met een pact, ze zouden beiden tot elke prijs hun zelfstandigheid bewaren, wat vooral inhield dat seksuele omgang met anderen mogelijk moest zijn, waarna ze hierover, aan elkaar, verslag uitbrachten. Van een klassiek huwelijk, dat ze beiden als bourgeois aanzagen, kon gewoon geen sprake zijn.
Sartre en de Beauvoir ‘leefden’ als het ware in Le Flore. In de voormiddag werkten ze er van 9 tot 12, gingen uit voor lunch en in de namiddag ontvingen ze er op afspraak of schreven. De toenmalige eigenaar Boubal stuurde Sartre de tent uit met de opmerking: "Mijn slechtste klant. Zit uren te krabbelen bij één consumptie.’ Wat drink je? Un ‘café-pot’ of een warme chocolade". De prijs is er niet naar!


Photo: Sylvie Lancrenon - Charlotte Gainsbourg, Café de Flore 2001

Deze gelagkamer was ook een ontmoetingspunt voor kunstenaars, intellectuelen en bohémiens. Het art-deco interieur met de rode, leren banken, de houten stoelen, de messing lampen en de vele spiegels is sinds het begin nauwelijks meer veranderd. In 1939 werd Le Flore overgenomen door een kolenhandelaar Monsieur Boubal en mede dankzij Picasso is het interieur grotendeels intact gebleven. De ‘kaart’ is een hint naar de flets gele kaftjes van uitgeverij Gallimard.


Photo: Courtesy of Café de Flore

Tussen 1930 en 1970 was dit ook het trefpunt van Frankrijks (film)sterren en cineasten. Juliette Gréco en filmmaker Jacques Tati, Roger Vadim, Jane Fonda, Roman Polanski, Brigitte Bardot, Alain Delon, Simonne Signoret, Yves Montand en modemakers als Lagerfeld, Yves Saint-Laurent, Givenchy en ander schoon volk uit de mannequinwereld waren en zijn habitués. Serge Gainsbourg kwam er zijn dubbele pastis 51 drinken die hij gemakshalve tot een 102 omdoopte. Ook André Malraux kwam er iedere dag om zijn pastis en Albert Camus zat er veel te schrijven.


Uit haar boek 'Paris' van de Amerikaanse fotografe Renée Jacobs

Fotografen hebben zich jaren lang uitgeleefd op het in beeld brengen van het typische straatleven waar het Parijse terras een onmiskenbaar onderdeel van is. Zo ook Ed van der Elsken (Amsterdam, 1925 – 1990 Edam), één van de markantste fotografen die Nederland rijk is geweest. Zijn camera was geen muur waarachter hij zich verschool, maar een venster waardoor deze getalenteerde 'enfant terrible' contact zocht met exoten en excentriekelingen. De fotografiecarrière van Van der Elsken neemt in 1956 serieus aanvang met het verschijnen van Een liefdesgeschiedenis in Saint Germain des Prés, een fraai vormgegeven fotoboek. dat de weerslag is van zijn indrukken van Parijs (waar hij van 1950 tot en met 1954 met zijn toenmalige vrouw Ata Kando en haar drie kinderen verbleef). In het boek, dat internationale aandacht krijgt en het startschot is voor een indrukwekkende reeks van ruim twintig boeken, richt Van der Elsken zijn nieuwsgierige blik op de jonge bohémiens van de Franse hoofdstad, waaronder de later beroemd geworden Australische kunstenares Vali Myers.


Photo: Ed van der Elsken 

Maar het Saint Germain-des-Prés van de jaren vijftig, zestig en zeventig met zijn muzikanten; les Zazous en literaire cafés, die tijd is voorbij. De wijk is door de jaren veranderd, maar ik kom er nog altijd graag. Dit dankzij de vele galeries in de rue du Seine, de antiquairs op de quai Voltaire en de unieke sfeer rond de Académie des Beaux-Arts. Niet te vergeten de vele vitrines van mondaine modezaken die elkaar in verfijning overtreffen. De ontelbare cafés, boekhandels, platenzaken, de smalle straatjes en intieme pleintjes. Flâner, flaneren, is een Frans begrip dat gemaakt lijkt te zijn voor een stad als Parijs. Met name in Saint-Germain kunt u uren ronddolen, zonder ook maar af te slaan, met uw neus in de lucht, zonder moe te worden en, nog belangrijker, zonder u te vervelen. De wijk Saint Germain  is en blijft een begrip.


De 'Parijse ober', zoals we hem kennen - Photo courtesy of Café de Flore

2 Art Angels in samenwerking met Galerie Anne & Just Jaeckin
Expositie Café de Flore
Rue de Guénégaud 19, 6e arrondissement, métro Odeon, Mabillon, Pont Neuf.
Geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 13.00 uur - 19.00 uur, gesloten op zondag en maandag.
De expositie loopt nog tot en met vrijdag 2 december 2016, toegang gratis.



Boulevard St.-Germain 172, 6e arrondissement, métro Saint Germain-des-Prés
Alledagen geopend van 07.30 uur - 01.30 uur.

rue de Seine 6, 6e arrondissement, metro Pont Neuf.


Photo: Pierre Chazelat, Café de Flore 2016

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen