DE BOVENGRONDSE METROSTATIONS VAN PARIJS

 

Regelmatig schrijf ik in mijn blogs over de voortang van de ‘Grand Paris Express’. De Grand Paris Express bestaat uit een fundamentele heroverweging, herontwerp en focus op het openbaarvervoernetwerk op de schaal van het grootstedelijk gebied de metropool Grand Paris die bestaat uit 131 gemeenten, waaronder Parijs zelf. Het doel van deze oefening is om Grand Paris te voorzien van één multimodale vervoersoplossing, meer geïntegreerde vervoersdiensten, en zo een model van polycentrische ontwikkeling te ondersteunen, een stad die is opgebouwd uit meerdere centra. Op de lange termijn zal het nieuwe transportnetwerk naar verwachting het bruto binnenlands product van de regio île de France met meer dan 100 miljard euro doen toenemen en 115.000 nieuwe banen moeten creëren. Wat weinigen weten is dat Nicolas Sarkozy op 26 juni 2007 de basis legde voor het grootste infrastructuur project van Europa, de lancering van ‘Métropole du Grand Paris’.

 

‘Métropole du Grand Paris’ in cijfers: 

Vier nieuwe metrolijnen (lijn 15, 16, 17 & 18) plus 2 verlengingen van bestaande lijnen (lijn 11 & 14)

200 km nieuwe spoorlijnen, hierdoor zou de huidige metro (214 km), die voornamelijk de 20 arrondissementen binnen de Parijse ringweg bedient, in omvang bijna verdubbelen.

68 gloednieuwe onderling verbonden stations.

15 jaren van constructie, 2016 tot 2030.

2 miljoen passagiers per dag, tegen 2035 ongeveer 3 miljoen.

Elke 2 à 3 minuten een trein.

Volledig automatisch metrosysteem.

90% van de lijnen wordt ondergronds aangelegd.

Totale kosten worden geraamd op 35,6 miljard euro.

 

Een visie uit de 19^e eeuw

Die zelfde visie was er ook midden 19^e eeuw voor lijn 6. Het waren de Franse ingenieurs Brame en Flachat, van de spoorwegmaatschappij Paris-Saint-Germain, die in 1855 met het idee kwamen, om een gesloten ondergronds netwerk aan te leggen van Gare du Nord naar de markthallen in het centrum van Parijs. Dit om de aanvoer van goederen naar de 'Buik van Parijs' efficiënter te laten verlopen. Waren deze plannen direct uitgevoerd, dan was Parijs de eerste stad in de wereld met een metro. Echter, het duurde een halve eeuw voordat de eerste metrolijn werd geopend en wel op 19 juli 1900. Speciaal aangelegd voor de wereldtentoonstelling.  London was in 1863 de eerste stad met een metro, gevolgd door New York in 1868 en Glasgow en Budapest in 1896.

 

Werkzaamheden voor lijn 6 - juni 1907

Tijdens de 'Exposition Universelle' van 1900 werd de eerste lijn van de 'Métro de Paris' in gebruik genomen. Lijn 1, geopend op 19 juli 1900, 10,3 kilometer lang en liep geheel ondergronds van Porte Vincennes naar Porte Maillot. Het project stond onder leiding van ingenieur Fulgence Bienvenüe, die later geëerd is met een metrostation: Montparnasse-Bienvenüe. 17 Maanden lang werd door 2000 arbeiders gewerkt om een traject van 10,3 kilometer ondergronds aan te leggen. De lijn was eigendom van de 'Compagnie du chemin de fer métropolitain de Paris' de CMP. Deze metro was vanaf dag een een hit. Een kaartje 2e klasse koste in die tijd 0,15 Franse Franc en 0,25 Franse Franc voor reizen in de 1e klasse. Nu loopt de metro van Porte Vincennes naar La Défense en is meteen de drukste metrolijn van Parijs. Ruim 750.000 passagiers per dag, met een jaartotaal van 168 miljoen per jaar.  Al snel volgden er meerdere lijnen: Lijn 2 in 1900, lijn 3 in 1904, lijn 5 in 1906, Lijn 6 in 1907 en lijn 4 in 1908.

Werkzaamheden voor lijn 6

 

De meeste metrolijnen zijn ondergronds, maar een tweetal gedeeltelijk bovengronds: lijn 2 en lijn 6. Oorzaak waren technische beperkingen in die tijd, hetzij vanwege de samenstelling van de bodem waardoor graven moeilijk was, hetzij vanwege de Seine of de noodzaak om spoorlijnen van Parijse stations te kruisen. 

De beslissing om een deel van lijn 6 op viaducten aan te leggen, werd ingegeven door de topografie van dit deel van Parijs. Er was sprake van veel heuvels, behoorlijk heuvelachtig, dus was het eenvoudiger om een relatief rechte route te hebben dan de metro de hellingen te laten volgen en weer af te laten dalen. Lijn 2, de andere iconische bovengrondse lijn van het Parijse netwerk, maakte het mogelijk om de spoorlijnen van Gare du Nord en Gare de l'Est te kruisen. Over beide lijnen straks meer.

 

Grand Paris Express

Met de komst van de Grand Paris Express zullen er nieuwe verhoogde metrolijnen worden aangelegd. De toekomstige lijn 18 zal het meest omvangrijke gedeelte omvatten (midden), met een viaduct van 18 km tussen Palaiseau ( Essonne ) en Saint-Quentin-en-Yvelines ( Yvelines). Een volledig verhoogd traject met een 6,7 kilometer lang viaduct – het langste van Frankrijk – zal de studentenstations van Polytechnique en Université Paris-Saclay bedienen. De eerste tests op dit traject vonden plaats aan het einde van de dag op donderdag 18 december 2025, wat een aantal indrukwekkende beelden opleverde van een trein die in de schemering de snelweg overstak.

Een volledig verhoogd traject met een 6,7 kilometer lang viaduct – het langste van Frankrijk – zal de studentenstations van Polytechnique en Université Paris-Saclay bedienen - Foto © Laurent Granguillot - Société des grands projets

 

Eind 2026 zullen tien volledig geautomatiseerde en elektrische treinen in gebruik worden genomen. Elke trein biedt plaats aan 350 passagiers in drie rijtuigen. en haalt een maximale snelheid van 100 km/u. De treinen zullen voorzien zijn van Wifi, USB-poorten, 5G-connectiviteit, airconditioning, realtime informatieschermen en speciale ruimtes voor mensen met een beperkte mobiliteit.

Wat betreft de gehele lijn 18, deze zal in twee fasen worden opgeleverd: eerst het oostelijke deel in 2027, richting luchthaven Orly; vervolgens, in 2030, de andere kant, richting Versailles-Chantiers.

 

‘Ligne 2 Nation – Porte Dauphine’

Terug naar de visionaires van de 19^e en 20^e eeuw. Wist je dat het Parijse metronetwerk  26 bovengrondse metrostations telt, waarvan de meest iconische zich bevinden op lijn 2 en 6.

Lijn 2 tussen Stalingrad en Barbès-Rochechouart

Metrostation Stalingrad

Lijn 2 heeft vier verhoogde stations langs het twee kilometer lange traject: Barbès-Rochechouart, La Chapelle, Stalingrad en Jaurès. De perrons zijn voorzien van glazen wanden en worden beschermd door een overkapping die wordt ondersteund door een opengewerkt metalen frame zonder pilaren – een waar architectonisch hoogstandje dat de lichte en stralende elegantie van de verhoogde stations van Lijn 2 onthult. De toegang is via een centrale trap die zich vertakt in twee gedeelten, elk beschermd door een glazen overkapping, die toegang bieden tot elk perron. De buitenmuren van steen zijn versierd met bas-reliëf slingers.  

Buitenzijde bovengrondse stations lijn 2

Alle hoog boven de weg gelegen stations van lijn 2, links en rechts geflankeerd door betonnen steunen voorzien van het wapen van de stad Parijs

Wat meteen opvalt is het werkelijk bijzondere ontwerp van de bovengrondse stations, allemaal 75 meter lang en gebouwd hoog boven de grond, op grote neoklassieke ijzeren pilaren. Dit alles naar een ontwerp van de Franse architect Jean Camilla Formigé en verwezenlijkt door de werkplaatsen van J. Leclaire in Montreuil, die ook de opdracht kregen voor alle 22 meter lange viaducten van metrolijn 6 en het viaduct van het station Austerlitz. Alle hoog boven de weg gelegen stations van lijn 2, links en rechts geflankeerd door betonnen steunen voorzien van het wapen van de stad Parijs, zijn aan de voorzijde en de achterzijde voorzien van glas met daaronder sierlijke bouwelementen voorzien van guirlandes en afbeeldingen van stoomtreinen en bijenkorven.  De perrons overdekt met als het ware gedrapeerd glas, gelijkend gordijnen. Deze oplossing werd later voor lijn 6 te duur gevonden.

Toegang is via een centrale trap die zich vertakt in twee gedeelten

 

‘Ligne 6 Nation – Charles de Gaulle – Étoile’

Metrolijn 6 is het meest iconische onderdeel van de Parijse skyline. Het verbindt de stations Charles de Gaulle–Étoile en Nation. Deze metrolijn, zoals we die nu kennen, is in fasen en in verschillende configuraties in gebruik genomen. Lijn 6 werd aanvankelijk aangelegd onder de naam ‘2 Sud’. In 1900 bediende ze het traject tussen Étoile en Trocadéro de Wereldtentoonstelling, terwijl de bouwwerkzaamheden doorliepen tot aan Place d'Italie met de delicate oversteek van de Seine bij Passy. Dit station werd geopend op 5 november 1903.

 

Metrostation Passy

Metrostation Passy uitkijkend over het Passy-viaduct

Het Passy-viaduct

Het Passy-viaduct werd gebouwd tussen 1903 en 1906, is 237 meter lang en staat op het Île aux Cygnes (het Zwaneneiland). Het is een architectonisch uitzonderlijk bouwwerk, bestaande uit een metalen dek waarop de metrosporen liggen. 

Dit dek wordt ondersteund door twee rijen slanke, 6,90 meter hoge kolommen van gewalst staal, die de verfijning en elegantie van het viaduct benadrukken. Het is sinds 1986 een beschermd monument. Gedecoreerd door Jean-Camille Formigé, vormt het een opmerkelijk rijk versierd monumentaal geheel. De gemetselde structuur op het Île aux Cygnes – de centrale boog van het viaduct – is versierd met vier allegorische figuren in bas-reliëf: Wetenschap, Arbeid, Elektriciteit en Handel. 

Arbeid een van de vier allegorische figuren in bas-reliëf 

Het Viaduct van Passy, beter bekend als de Pont de Bir-Hakeim, is een symbool van de hoofdstad, vanuit elke hoek gefotografeerd en biedt een adembenemend uitzicht (ook vanuit de metro) over Parijs: de Eiffeltoren die uitkijkt over de Seine, het Trocadéro, het Grand Palais, Les Invalides en de Sacré-Cœur-basiliek. De brug staat sinds 1986 op de monumentenlijst.

Zowel vanuit het Zwaneneiland als vanuit de metro heb je een prachtig uitzicht op de Eiffeltoren

Op 24 april 1906 werd de lijn verlengd tot Place d'Italie. In oktober 1907 werd de exploitatie ervan samengevoegd met die van lijn 5, die in juni 1906 was geopend, waarbij lijn ‘2 Zuid’ werd opgeheven ten gunste van deze nieuwe aansluiting. De nieuwe lijn 5, die Étoile met het Gare du Nord verbond, bleef in deze configuratie in bedrijf tot 1942.. In 1931 werd, om de dienstverlening aan de Koloniale Expositie* (Exposition coloniale internationale) te verbeteren, besloten om lijn 6 te verlengen met behulp van de sporen van lijn 5. Lijn 6 vormde zo een zuidelijke, halfronde lijn van Nation naar Étoile, de huidige route. Pas na de verlenging van lijn 5 naar Pantin op 6 oktober 1942, tijdens de bezetting, werd de huidige configuratie van lijnen 5 en 6 definitief vastgesteld. Lijn 5 verbond toen Place d'Italie met de Église de Pantin, en lijn 6 verbond Étoile met Nation.

 

  De Koloniale Tentoonstelling van Parijs (Exposition coloniale internationale) vond plaats van 6 mei tot 6 november 1931 in het Bois de Vincennes. Het was een grootschalig evenement met 8 miljoen bezoekers, bedoeld om de rijkdommen en culturen van de Franse koloniën te tonen, inclusief bijdragen van andere landen zoals Nederland en België. Het markeerde het hoogtepunt van het koloniale denken.

 

Lijn 6 loopt ruim 6 kilometer bovengronds en bedient 13 stations. Deze stations verschillen aanzienlijk van die van lijn 2. Net als lijn 2 combineert de constructie een metalen structuur met rode baksteen en natuursteen, wat doet denken aan de architectuur van grote treinstations. 

De viaducten bestaan uit gietijzeren balken, ondersteund door stenen pilaren, die op hun beurt het metalen dek dragen waarop de metrosporen rusten. Op de vier hoeken van de stations zijn sierpilaren versierd met slingers en hoornen des overvloeds en afwisselend voorzien van het wapen van de stad Parijs of een wereldbol. De bovengrondse stations van lijn 6, richting Nation naar Charles de Gaulle- Étoile zijn: Bel-Air, Quai de la Gare, Chevaleret, Nationale, Corvisart, Glacière, Saint Jacques, Sèvres-Lecourbe, Cambronne, La Motte-Picquet - Grenelle, Dupleix, Bir-Hakeim en, Passy.

De stations van lijn 6 hebben uit kostenoverweging  een andere vormgeving dan die van lijn 2

Metrostation Quai de la Gare

Metrostation Sèvres-Lecourbe

Een route langs straatkunst.

De muurschilderingen van het project Street Art 13, die deels langs lijn 6 van de verhoogde metro te vinden zijn, bieden reizigers de mogelijkheid om tijdens hun reis te genieten van een unieke artistieke wandeling tussen de stations Quai de la Gare en Glacière. Ongeveer veertig kunstwerken zijn zowel overdag als 's nachts direct vanuit de metro te bewonderen.

Een muurschildering van het project Street Art 13

 

Pont de Bercy

Heel bijzonder is het metrogedeelte van lijn 5 tussen Gare de Lyon en Saint Marcel. De bovengrondse metro, gebouwd in 1903-1906 loopt dwars door het station Austerlitz (gebouwd in 1888 door de Compagnie du Chemin de fer de Paris à Orleans) over metalen viaducten elk 50 meter lang en 10 meter boven de grond. De brug werd in drie fasen gebouwd. De eerste constructie, met vijf stenen bogen die overeenkomen met de rijbaan aan de Parijse kant, werd geopend in 1864 en in 1904 met 5,5 meter verbreed om plaats te maken voor het metroviaduct. In de jaren negentig werd de brug aan de kant van de ringweg verbreed om de symmetrie van de rijbanen aan weerszijden van het viaduct te behouden, waardoor het viaduct van lijn 6 tussen de twee rijbanen kwam te liggen. Deze uitbreiding, gebouwd van beton, is bekleed met steen om de harmonie van dit monumentale bouwwerk te bewaren. De brug, tot 1996 de grootste brug van Frankrijk, is 175 meter lang en bestaat uit 41 kleine, halfronde bogen bekleed met steen.

Pont de Bercy

De bovengrondse metro, gebouwd in 1903-1906 loopt dwars door het station Austerlitz

Alle bovengrondse stations van de Parijse metro zijn: 

metrolijn 1      Bastille

metrolijn 2      Barbès-Rochechouart, La Chapelle, Stalingrad en Jaurès

metrolijn 5      Station Austerlitz en Quai de la Rapée

metrolijn 6      Bel-Air, Quai de la Gare, Chevaleret, Nationale, Corvisart, Glacière, Saint           Jacques, Sèvres-Lecourbe, Cambronne, La Motte-Picquet - Grenelle, Dupleix,   Bir-Hakeim, Passy

metrolijn 8      Créteil - L'Echat, Créteil - Universiteit, Créteil Pointe du Lac

metrolijn 11    Coteaux Beauclair

metrolijn 13    Malakoff rue Etienne Dolet en Châtillon Montrouge

Structuren zoals we die kennen van Gustave Eiffel

 

Mijn tip: maak een wandeling door Passy (1), Neem daar de metro richting Nation en geniet vanuit de metro van een stukje Parijs in vogelvlucht. Stap uit bij metrostation Chevaleret en maak een wandeling langs het grootste Urban Art straatmuseum vanParijs (2). Klik op de twee nummers voor een uitgebreide omschrijving.

STATION F, VAN VRACHTSTATION NAAR DE GROOTSTE STARTUP-INCUBATOR TER WERELD

Wie op zoek is naar vernieuwing vindt die zonder moeite in het 13e arrondissement. Een wijk in beweging of zoals de Fransen zeggen: "Un quartier qui bouge". Zo'n twintig jaar geleden begon men hier met de herinrichting van een zone, ‘Tolbiac’ genaamd. En deze werkzaamheden gaan nog door tot 2025. De opening van de Bibliothèque National de France in 1995  en de aanleg van metrolijn 14 was het startsein voor grootse projecten op het gebied van stadsvernieuwing in Parijs sinds baron Haussmann. Langs een centrale as van anderhalve kilometer, de avenue de France, gebouwd boven op een spoorwegknooppunt tussen de Gare Austerlitz en de restanten van de Petite Centure (de oude ringspoorweg rond Parijs) ontstaat het Quartier Latin van de 21e eeuw, vol met universiteiten, onderzoeksinstituten, bibliotheken, centra voor kunst en incubators.

 De Halle Freyssinet met een kunstwerk van Urs Fischer; l'Arc 2016

Op de Parvis Alan-Turing nummer 5 staat een markant spoorweggebouw: de Halle Freyssinet, een ex-transportknooppunt, 34.000 vierkante meter groot, uit de jaren 20 van de vorige eeuw, gebouwd langs de spoorlijnen die verbonden waren met het station Austerlitz. Het ontleent zijn naam aan Eugène Freyssinet, de ingenieur die het heeft ontworpen. In 1929 bouwde Freyssinet dit uitzonderlijke gebouw voor de Compagnie du Paris-Orléans, het langste gebouw van Parijs, dat volledige goederentreinen kon huisvesten. Een gigantisch, innovatief gebouw, waarbij toen al gebruik werd gemaakt van de modernste bouwtechnieken. Freyssinnet (1879-1962) koos voor een uiterst lichte structuur door dunne cilindrische gewelven van zeven centimeter dik te gebruiken waarbij hij experimenteerde met twee van zijn uitvindingen: de verdichting van beton door trillingen en voorgespannen beton. Met een lengte van 310 meter en een maximale breedte van 72 meter bestaat de hal uit drie beuken die worden verlicht door dakramen. Buiten worden de twee gevels onderbroken door luifels met een overspanning van 8,30 meter. Oorspronkelijk waren er drie spoorlijnen in de hal geïnstalleerd en twee andere buiten, beschermd door luifels. De cilindrisch gewelfde luifels verlevendigen de lange noord-en zuidgevels.

 

Het interieur van de hal na de metamorfose door architect Jean-Michel Wilmotte

De Freyssinet hal werd tot 2006 uitgebaat door SERNAM; de ‘Service national des messageries’, opgericht door de Franse Nationale Spoorwegmaatschappij (SNCF) om het transport van pakketten en vervolgens bagage in Frankrijk met eigen treinen in het buitenland te beheren, in samenwerking met tegenhangers in elk land. Daarna kwam de hal leeg te staan met ernstig verval als gevolg waardoor sloop onvermijdelijk leek. Het is mede namens la ‘Société pour la Protection des Paysages de France’ (SPPF) later ‘Sites & Monuments’, dat sloop uitbleef. In 2011 werd het uitgebaat door een evenementengroep van Bernard Jaulin die een huurcontract kreeg voor vijf jaar en besloot het gebouw gedeeltelijk te renoveren. Er werden Fashion Week-shows georganiseerd voor grote merken waaronder Viktor & Rolf, Lanvin, Nina Ricci, John Galliano, enz. Zij werden verleid door het prachtige industriële en authentieke karakter en vele creatieve mogelijkheden. In februari 2012 werd de hal geclassificeerd als historisch monument bij de ‘Inventaire Supplémentaire des Monuments Historique’.

 

Het eerste deel bij de hoofdingang bestaat uit vergaderruimtes, een auditorium voor 360 personen

Al in 2004 lanceerde Xavier Niel een reconversieproject om de Freyssinet-hal om te toveren tot de grootste start-up incubator ter wereld, om zo de in het slop geraakte Franse hightech een boost te geven. Niel, geboren op 25 augustus 1967 in Creteil, een van de buitenwijken van Parijs, is een Franse ondernemer en zakenman die actief is in de telecommunicatie- en technologie industrie en bekend als oprichter en meerderheidsaandeelhouder van de Franse internetprovider en mobiele operator Iliad S.A., en mede-eigenaar van de krant Le Monde. Samen met de gemeente Parijs kocht hij de oude loods voor 70 miljoen van de SNCF, de Franse spoorwegen en groot grondbezitter in Parijs. Vervolgens investeerde hij nogmaals 60 miljoen euro voor renovatie. Doel: Parijs te laten uitgroeien tot de meest innovatieve hoofdstad van Europa. De stad investeert nog eens ruim 1 miljard euro, dat geld gaat over de jaren als subsidie naar startende ondernemingen.

 

De entree van Station F

Het zou plaats moeten bieden aan 1.000 start-ups. Het was daarom noodzakelijk om het gebouw volledig te heroverwegen en het aan te passen aan zijn nieuwe functies en tegelijkertijd de geest van het ontwerp te respecteren. Een rehabilitatie, geleid door architect Jean-Michel Wilmotte, die gebruik maakte van de meest innovatieve technieken, een regeneratie die geschiedenis en moderniteit, erfgoed en nieuwe technologieën met elkaar zou verbinden. Het architectenbureau Wilmotte & Associés kennen we van beroemde Parijse venues zoals het Mandarin Oriental Hotel, het nieuwe onderkomen van het Ministerie van Defensie, het Russische spirituele en culturele centrum en het Grand Palais Éphémère.

 

Station F, de F staat voor Freyssinet, werd ingehuldigd op 29 juni 2017

Wilmotte transformeerde het oude spoorwegdepot uit de jaren twintig tot ’s werelds grootste broedplaats voor startende en beginnende ondernemers. Het 310 meter lange schip is bewaard gebleven maar de architecten van bureau Wilmotte verdeelden het volume in drie afzonderlijke en complementaire ruimtes. Het eerste deel bij de hoofdingang bestaat uit vergaderruimtes, een auditorium voor 360 personen, ‘Fab Lab’ met 3D printers, een postkantoor en een winkel. Het ‘Create-gedeelte’ is de motor van de incubator met ruim 3.000 werkplekken die plaats bieden aan bijna 1.000 start-ups. De open en luchtige ruimtes zijn ontworpen om uitwisseling, het delen van kennis te bevorderen. Het derde en ‘chill’ gedeelte omvat een restaurant met 1.000 zitplaatsen dat 24 uur per dag geopend is. Station F, de F staat voor Freyssinet, werd ingehuldigd op 29 juni 2017.

 

Een inspirerende omgeving voor 1.000 start-ups met kunst van o.a. Jeff Koons: 'Play Doh'

STATION F BEST PRACTICES

 

Sensai Technologies

Ik heb het mede aan Yama Saraj te danken dat ik uitgebreid toestemming kreeg om te fotograferen in Station F.

 

Yama Sarai vluchtte als elf jarige in 1998 uit Afghanistan. Met zijn moeder, twee broertjes en zusje kwam hij terecht in Nederweert-Eind in Limburg. Hier kregen zij de kans om opnieuw te beginnen. “Van jongs af aan kregen we mee hoe bevoorrecht we waren en daarmee de verantwoordelijkheid droegen om iets terug te geven, mede omdat wij in Nederland alle kansen hebben gekregen en deze met beide handen hebben aangegrepen. Terugkijkend is dit de rode draad van mijn leven tot nu toe”, aldus Yama. 

Na een HTS-opleiding elektrotechniek koos hij voor een studie aan de Tilburg Universiteit en behaalde een master in Strategisch Management. Tijdens deze master deed hij onderzoek naar ondernemerschap in de Brainport regio. Dat hij uit een van de armste landen ter wereld kwam en opgroeide in een technologische geavanceerde regio deed hem beseffen dat hij de verantwoording droeg om het verschil te maken. In 2019 toog hij met zijn start-up, Sensai Technologies naar Parijs.

 

Ondernemer mede dankzij Station F - Yama Saraj van Sensai Technologies

“Toen ik in Parijs aankwam, kende ik niemand en sprak de taal niet. 5 Maanden lang kon ik slapen in Station F omdat de beloofde huisvesting nog in aanbouw was en de financiële ondersteuning in natura bleek te zijn. Uiteindelijk heb ik mijn plek gevonden in het 7e arrondissement en in de tussentijd heb ik veel geleerd hoe sociale klassen en hiërarchie werken in Frankrijk.  Hier word ik gezien als voorbeeld van een republikeinse meritocracy. In Parijs vond ik die ondersteuning die ik in Eindhoven miste, mede dankzij de ambitie van de stad Parijs om te innoveren en te industrialiseren, een visie die president Macron deelt met zijn plannen voor ‘Startup Nation France’ en ‘France Relance 2030’. In Nederland werd er vaak gefocust op mijn achtergrond als vluchteling, wat soms frustreert omdat het mijn identiteit reduceerde. Ik ben econoom, technicus en spreek zes talen. In Parijs ontdekte ik dat mijn culturele achtergrond niet als een last wordt gezien, maar als een voordeel. Het maakt me flexibel en cultureel adaptief en ik ben trots op de veerkracht die ik heb ontwikkeld. Uiteraard mede te danken aan mijn Nederlandse onderwijs. Ik ben ook trots dat ik een bijdrage mag leveren aan de versteviging van de banden tussen de twee landen. Recentelijk was ik uitgenodigd voor een rondetafelgesprek met de Minister van Handel en Ontwikkelings-samenwerking in de residentie van onze ambassadeur in Frankrijk en binnenkort met Robert Dijkgraaf, minister van Onderwijs, over de uitwisseling tussen Nederland en Frankrijk. 

Yama bij in de residentie van onze ambassadeur in Frankrijk Z.E. Mr. Jan Versteeg (links) Yama Saraj naast de minister van Handel & Ontwikkelingssamenwerking Mevr. Liesje Schreinemacher (2e en 3e van links)

Te gek dat ik in zo een positie terecht ben gekomen.  Onlangs mijn visitekaartje mogen afgeven aan Nederland als keynote spreker bij de academische opening van de Universiteit Maastricht. Dit alles mede dankzij het Nederlandse ondersteuningsnetwerk van de Nederlandse Ambassade in Frankrijk en het Atelier Néerlandais en niet te vergeten Station F waar ik onderdeel werd van het gratis Fighters ondernemerschapsprogramma voor de ontwikkeling van mijn innovatieve, high tech boksbal”.

De ondernemingszin en levenslust stralen van hem af.

Yama is zelf actief met boksen, hij werd zelfs studentenkampioen voor de TU Eindhoven. Als vrijwilliger gaf hij ook boksles aan kinderen in diverse voormalige oorlogsgebieden. Met behulp van kunstmatige intelligentie, cameratechnologie en sensoren ontwikkelt hij een duurzame, slimme bokszak met een coachingsapp. De zak is gemaakt van gerecyclede banden. Van één bokszak kun je data genereren over de stootkracht, snelheid en het aantal slagen. Twee mensen kunnen zelfs tegen elkaar boksen terwijl ze niet in éen ruimte zijn. Zijn tools worden nu ontwikkeld mede dankzij Station F en de École Polytechnique, de technische universiteit van Parijs. Zijn droom is met behulp van technologie een bijdrage te leveren aan de mentale weerbaarheid van mensen die wel wat steun in de rug kunnen gebruiken. 

 

Als vrijwilliger gaf Yama Saraj ook boksles aan kinderen in diverse voormalige oorlogsgebieden

 

“Ons concept begon als een ‘connected’ bokszak voor arme wijken, inmiddels ontwikkelen we met Sensai Technologies algoritmes voor computervisie  en we verkopen deze onder andere aan INSEP die zich inzet voor de zorg voor het welzijn van de atleten. De Olympische- en Paralympische spelen 2024 zijn een geweldige kans voor ons om bij te dragen aan de impact en de nalatenschap van de spelen. We ontwikkelen ook welzijnsprogramma’s voor het bedrijfsleven en hiermee willen we onze initiële sport ontwikkelingsprojecten financieren. Meer informatie vindt je op onze website Sensai Technologies”.

 

My Paris Conciërge

Op donderdag 26 oktober kreeg ik de exclusieve rondleiding door Station F georganiseerd door Youssouf Semega die ik heb leren kennen dankzij zijn start-up ‘My Paris Conciërge’ en Yama Sarai. Ook hij maakte gebruik van de door Station F gratis aangeboden projectversnellingsprogramma’s waaronder het ‘Fighters Program’ dat jonge ondernemers onder leiding van een mentor in contact brengt met andere ondernemers en gelijkgestemden. Met name bij mijn afgelopen bezoek heb ik gebruik gemaakt van de expertise van ‘My Paris Conciërge’. Het bedrijf van Youssouf ontzorgt en staat tot dienst als een soort van privéconciërge niet alleen voor bedrijven maar ook voor particulieren. Indien gevraagd regelen zij accommodaties, restaurantreserveringen en vervoer. Alles nauwgezet afgestemd op jouw budget en specifieke behoeften, als het ware op maat gemaakt. Enthousiast vertelt Youssouf over de grote bedrijven maar ook particulieren die hem benaderen voor accommodaties voor de komende Olympische Zomerspelen 2024 maar ook voor het filmfestival in Cannes dat gehouden wordt van dinsdag 14 mei tot en met zaterdag 25 mei 2024. Maar we doen meer, niet alleen op het gebied van hospitallity maar we bieden ook hulp bij verhuizing en de transportlogistiek die hier bij komt kijken, zoeken naar tijdelijke locaties, we treden ook op als lifestyle coordinator / planner bij evenementen, aldus Youssouf Semega. We maken onderdeel uit van een groot netwerk van dienstverleners en hebben connecties over de hele wereld. U vraagt, wij ontzorgen zolang het zowel legaal als ethisch is.

 

Youssouf Semega en uw blogger voor een kunstwerk van Jeff Koons in Station F

My Paris Conciërge kan ik van harte aanbevelen zeker nu het bijna onmogelijk is om nog vrije accommodaties te vinden voor de komende Olympische Zomerspelen in 2024. Ze zijn 24/7 telefonisch bereikbaar op +33 7 69 69 85 14 of +33 1 73 74 78 78.

Per email contact@myparisconcierge.com meer informatie op hun website.

My Paris Conciërge is gevestigd aan de rue Castagnary 42 in het 15^e arrondissement.