TOASTEN OP DE KONING; KONINGSDAG 2026 IN PARIJS

Donderdag schijnt altijd een perfecte dag te zijn voor het organiseren van netwerk-bijeenkomsten. Zo ook de viering van Koningsdag 2026 in de residentie van onze ambassadeur in Frankrijk; Z.E. Jan Versteeg.

De prachtige ambtswoning van onze ambassadeur is gevestigd in het voormalige Hôtel d'Avaray in de Rue de Grenelle en al 106 jaar, sinds 1920, in het bezit van de Nederlandse regering  en sinds die tijd is het Hôtel d’Avaray dè officiële residentie van de ambassadeurs van het Koninkrijk der Nederlanden in Parijs. Het gebouw wordt intensief gebruikt om Nederland in Frankrijk op de kaart te zetten: er worden jaarlijks duizenden belangrijke gasten ontvangen uit alle lagen en sectoren van de samenleving. 

De persoonlijke uitnodiging viel vorige maand ‘in de bus’, eigenlijk mijn mailbox. Koningsdag in Parijs, en op de een of andere manier weten ze altijd een stralende dag uit te kiezen. Het is altijd een eer om (weer) persoonlijk te worden uitgenodigd voor een festiviteit in de chique Nederlandse residentie. Ik heb de eer gehad om vaker te zijn uitgenodigd door onze ambassadeurs waaronder Dhr. Ed Kronenburg, Dhr. Pieter de Gooijer en door Z.E. Dhr. Jan Versteeg.

 

Gekozen is voor de donderdag voor de viering van Koningsdag in Parijs, omdat tijdens de week van Koningsdag in Nederland  veel Parijzenaars met vakantie zijn. Het Fête du Roi is voor de ambassade hét moment om contacten in Frankrijk op de residentie uit te nodigen om zo waardering voor de samenwerking te tonen. 

Stipt om 17.30 openden zich de poorten aan de rue de Grenelle voor de honderden gasten en dat betekende  voor onze ambassadeur en zijn charmante echtgenote, in een tijdsbestek van krap drie uur, de hand schudden van een rijkgeschakeerd gezelschap. Onder de lentezon en tussen de tulpen verzamelden zich vertegenwoordigers van alle takken van sport  waarmee onze ambassade en de twee Parijse permanente vertegenwoordigingen (Unesco en OESO) te maken hebben: ministeries, internationale organisaties, ambassades, maatschappelijk middenveld, politie, landbouw, defensie, cultuur, media,  maar met name Nederlanders uit het Franse bedrijfsleven en verenigingen waaronder het CAPA, 'Club Affaires Paris Amsterdam', de NZGF, de Nederlandse Zaken Gemeenschap Frankrijk, de Nederlands-Franse Kamer van Koophandel (NFCC) en ANEAS, de oudste Nederlandse vereniging in Frankrijk en medewerkers van diverse NBSO’s; ‘Netherlands Business Support Offices’ zij ondersteunen ondernemers bij al hun plannen op een praktische manier. Wil je bijvoorbeeld exporteren of een onderneming vestigen in het buitenland? Zoek je marktinformatie of zakenpartners? De NBSO's helpen jou daarbij.

 Honderden gasten verzamelden zich onder de lentezon in de tuin van de residentie

In zijn toespraak benoemde Z.E. Jan Versteeg nog eens hoe belangrijk het is dat mensen en landen met elkaar in gesprek en uitwisseling blijven, ook (juist) in deze turbulente tijden. Ook benutte de ambassade de Koningsdagviering om een aantal Frans-Nederlandse innovatieve bedrijven te presenteren, een samenwerking met het Frans-Nederlandse Pact voor Innovatie en Duurzame Groei. En natuurlijk om producten als de Zeeuwse oester te promoten, onze ambassadeur komt niet voor niets uit Zeeland. Natuurlijk gingen ook de complimenten naar het ambassadeteam voor de organisatie van deze grote receptie met meer dan 800 genodigden.

Verschillende bedrijven kregen de kans om hun innovatieve produkten te tonen

Gasten konden virtueel kennismaken met diverse innovaties onder toeziend oog van Albert Einstein

Je vraagt je misschien af waarom de ambassade niet ook alle Nederlanders in Frankrijk uitnodigt voor een receptie. Dat is alleen al in praktische zin in een land als Frankrijk niet te doen: er zijn hier tienduizenden Nederlanders vast gevestigd en nog veel meer landgenoten die een deel van het jaar hier verblijven. Daar komt bij dat er eenvoudigweg geen budget voor is. Het zou niet passend zijn om de Nederlandse belastingbetaler aan te slaan voor puur feestelijke gelegenheden voor Nederlanders in het buitenland, hoe leuk dat ook zou zijn. Ook dit jaar werd de Koningsdagreceptie mogelijk gemaakt met steun van zowel het Franse- als het Nederlandse bedrijfsleven.

Een van de sponsoren Oesterij D'Hooge uit Yerseke 

Dit keer was ik er met een dubbel gevoel, want het was de laatste keer dat ik onze ambassadeur de hand kon schudden en de beide “PV’s”: mevrouw Monique van Daalen, Permanent Vertegenwoordiger bij UNESCO in Parijs en de heer Jochem Wiers, Permanent Vertegenwoordiger bij de OESO in Parijs. Want op 9 januari 2026 ontving ik het volgende bericht:

Deze Koningsdag in Parijs betekent ook het  afscheid van onze ambassadeur in Frankrijk(r) en van de beide Permanent Vertegenwoordigers; Monique van Daalen (l) en Jochem Wiers (m)

 

De ministerraad heeft op voorstel van minister Van Weel van Buitenlandse Zaken ingestemd met 17 ambassadeursbenoemingen. Deze zijn pas definitief als de gastlanden hun goedkeuring hebben verleend. Tevens heeft de ministerraad ingestemd met de benoeming van 3 permanent vertegenwoordigers bij internationale organisaties. De benoemingen gaan vanaf komende zomer in. 

Frankrijk, met standplaats Parijs: Thijs van der Plas, nu Permanent Vertegenwoordiger van het Koninkrijk der Nederlanden bij de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO); Opvolger van Jan Versteeg 

Permanent vertegenwoordiger van het Koninkrijk der Nederlanden bij de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), met standplaats Parijs: Guido Landheer, nu directeur Europees, Internationaal, Agro-economisch beleid bij het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN).  Opvolger van Jochem Wiers 

Permanent vertegenwoordiger van het Koninkrijk der Nederlanden bij de organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (UNESCO), met standplaats Parijs: Sander Cohen, nu ambassadeur in Panama. Opvolger van Monique van Daalen

Er werd aandachtig geluisterd naar de speech van onze ambassadeur: "Het belangrijkste punt is de uitstekende betrekkingen tussen Nederland en Frankrijk op veel gebieden. De wind die tussen onze twee landen waait is een wind van vriendschap, een wind van samenwerking, een wind van innovatie. In een wereld in voortdurende onrust. Een vriendschap die goud waard is !"

Na het zingen van het Wilhelmus "leve de Koning" gevolgd door een driewerf hoera! 

 

Nederlandse ambassadeurs blijven meestal ongeveer vier jaar op dezelfde post (land of internationale organisatie). Deze praktijk van rotatie is een vast onderdeel van de diplomatieke dienst en heeft verschillende redenen:

Voorkomen van ‘verkleving’ (objectiviteit): Een ambassadeur moet de belangen van Nederland behartigen. Na vier jaar is het risico groot dat een diplomaat te veel vereenzelvigd raakt met het gastland of te persoonlijke banden opbouwt, wat de objectiviteit kan beïnvloeden.

Frisse blik: Een nieuwe ambassadeur brengt nieuwe energie, netwerken en ideeën mee. Dit houdt de relatie tussen Nederland en het gastland levendig en up-to-date.

Carrièreontwikkeling en expertise: Het rouleren zorgt ervoor dat diplomaten ervaring opdoen in verschillende landen en regio's, wat hun expertise vergroot. Na vier jaar is het tijd voor een nieuwe uitdaging in een andere omgeving.

Netwerk en relaties: Vier jaar wordt gezien als een goede termijn om een stevig netwerk op te bouwen, resultaten te boeken en vervolgens de opgebouwde relaties weer over te dragen aan een opvolger.

Bron: Ministerie van Buitenlandse Zaken.

Onze ambassadeur in gesprek met dhr. Marcel Bastide burgemeester van Arromanches-les-Bains. Hier kwam 80 jaar geleden, tijdens de invasie, het Pantserinfanteriebataljon Garderegiment Fuseliers Prinses Irene aan land 

 

Jan Versteeg

Woensdag 8  februari 2023 mocht ik voor het eerst kennismaken met Dhr. Jan Versteeg voor een persoonlijk interview en het overhandigen van drie door mij geschreven Parijs reisgidsen (voor de blog hierover, klik hier).

Mijn eerste kennismaking op op 8 februari 2023. Hier voor een kunstwerk van de Nederlandse kunstenaar Huub van der Loo

Jan Versteeg werkt al sinds 1991 voor het Nederlandse ministerie van Buitenlandse zaken en sinds 13 oktober 2022 als ambassadeur van Nederland in Frankrijk, na eerder dezelfde functie in Griekenland en Spanje te hebben bekleed. Van 2015 – 2019 was hij werkzaam als grootmeester van het Huis van Z.M. de Koning. Uniek aan onze ambassadeur is dat hij actief is via sociale media, waaronder een officiële Facebookpagina. Hij begon hiermee als ambassadeur in Madrid tijdens de corona-crisis met circa 1.500 volgers en vervolgens uitgroeide naar 34.500 volgers. Ook vanuit Parijs schrijft onze ambassadeur op zijn eigen facebookpagina ‘Ambassadeur Jan Versteeg’ elke week een verhaal om een persoonlijke benadering te geven van zijn dagelijkse werkzaamheden en om zo een band op te bouwen met zijn volgers. Buiten passie voor zijn werk heeft hij een passie voor sport (windsurfen, snowboarden, zeilen, hardlopen, voetbal) en lezen (geschiedenis, moderne literatuur, kunst).

Voor mij is het nog onbekend wat zijn volgende functie zal zijn, want na meerdere plaatsingen in het buitenland keren ambassadeurs meestal even terug naar Nederland om ‘binding’ te houden. Hopelijk krijg ik in de toekomst de mogelijkheid om persoonlijk kennis te maken met onze nieuwe ambassadeur Z.E. Thijs van der Plas.

Het netwerken kan beginnen: vlnr modeontwerper  Christian  Lagerwaard, fotografe Sacha van Dorssen en Lilian Widdershoven hoofd Atelier Néerlandais

Vlnr: Hendrik Klinkert, bestuurslid NZGF - Nederlandse Business Club Frankrijk, Pieter de Gooijer, Partner, Brunswick Group en voormalig Nederlands ambassadeur - Bob Franke directeur Service & Exploitatie van de Eiffeltoren

Netwerken

Nederland kent zo’n 150 ambassades, consulaten en vertegenwoordigingen in bijna alle landen van de wereld; van Argentinië tot Zimbabwe en van Canada tot Japan maar geen enkele ambassade heeft de beschikking over een cultuur hub zoals het Atelier Néerlandais, die in 2014 door de ambassade is opgericht. 

Het Atelier Néerlandais aan de avenue Victoria in het 1e arrondissement

Het Atelier Néerlandais is een platform voor Nederlandse ondernemers in de culturele sector, met name op het gebied van design, kunst en uitgeverijen. Het biedt hen ruimtes voor ontmoetingen, productpresentaties, modeshows en trainingen. Bedrijven kunnen ook gebruikmaken van het advies en de diensten van de ambassade op zowel economisch als cultureel gebied. De activiteiten van het Atelier Néerlandais, samen met het culturele programma van de ambassade, bevorderen de zichtbaarheid van de Nederlandse cultuur in Frankrijk. Mede dankzij de steun van Jan Versteeg verhuisde het Atelier van de rue de Lille in het 7^e arrondissement, naar een meer centrale plek in Parijs, namelijk naar de avenue Victoria, in het 1^e arrondissement.

Vlnr: Simone van Vorselen van Lobster@Work en Lilian Widdershoven

Onder leiding van Lilian Widdershoven wordt het Atelier regelmatig ingezet voor culturele evenementen. Bijvoorbeeld tijdens beurs- en festivalweken is het Atelier Néerlandais, en vaak ook de residentie, dè Nederlandse locatie in Parijs, denk aan Paris Photo, Paris+ by Art Basel, Paris Design Week en de modeweken. Kortom een mekka voor uw blogger om kennis te maken met een omvangrijk netwerk wat ik DE MAKERS noem. Culturele ondernemers  wonend en werkend in Frankrijk.

Vlnr: Stefan Koreneef, wetenschaps en innovatie attaché - Joris Houtman, NBSO Lille - Sarah Jane Mellor -  Joannette Polo, medewerkster afdeling innovatie -  Corina van Broekhoven, Consul honoraire te Lille

Leroy van Halen, modeontwerper en lid van het Atelier Néerlandais, Beate Gerlings, hoofd Cultuur en Communicatie Nederlandse ambassade

 

Regelmatig schrijf ik in mijn blog over die Nederlanders die wonen en werken in Frankrijk en op hun manier een bijdrage leveren om de Nederlandse cultuur te promoten in Frankrijk. En met succes!. Zij zijn de creatieven, de mensen met ideeën, kunstenaars, dromers, en de durfallen met  verbeelding, energie, ambitie en intuïtie om iets te creëren vanuit het niets. Ze brengen Nederlandse cultuur tot leven. Al deze bijzondere Nederlanders heb ik leren kennen dankzij de netwerken en hulp van de Nederlandse ambassade in Frankrijk. Door de jaren heen hebben jullie in mijn blogs kennis kunnen maken met verschillende Nederlandse stakeholders zoals: 

Irene van Zeeland: dansdocent en choreograaf en hoofd Holland Dance Festival in de Maatschappij

 

Vraagje, gaat de Eiffeltoren in de verkoop? Bob Franke, directeur Service & Exploitatie van de Eiffeltoren en Otto René Weijsenfeld, topmakelaar bij Christie's International Real Estate

Florieke (Flora) de Geus, (jazz) muzikante & cultureel freelancer - Joan Mols, Consultant voor de creatieve en gastronomische sector en erelid van het Atelier Néerlandais

Bob Franke: is al 25 jaar een van de directeuren van de Eiffeltoren, om precies te zijn Chef du service Exploitation Tour Eiffel. 

Jos Verheugen: kunstschilder. 

Vlnr: Bart & Rob, managers van Holland Bikes Paris, schrijver van fietsboeken (“Pourquoi pas le vélo? Envie d’une France cyclable”, “50 bonnes raisons de faire du vélo” et “Désir d’agir"): Stein van Oosteren en Edde Jansen product manager OuiCycle tours

Paulus Bolten: dandy, kunstenaar met leer, schoen- en kledingontwerper, meester in het patineren of zoals de Fransen het zouden zeggen l'artiste patineur'. 

Thu Nguyen: Thu is een vrouwelijke  couturier in Parijs. Als een van de zeer weinige Nederlandse couturiers is Thu geïnviteerd door de ‘Fédération de la Haute Couture et de la Mode’ (FHCM) 

Louise-Jacqueline: onderneemster, ontwerpster en couturier met een eigen label ‘Fabriqué à Paris LOUISEJACQUELINE’.

Uw blogger met Margot van Huijkelom, visual artist en Manuela Luchtmeijer, visual artist - graphic designer

Instagram momentje

 

Margot van Huijkelom: modetekenaar en beeldend kunstenaar. 

Stein van Oosteren: Deze Nederlander staat inmiddels in Parijs en omstreken bekend als de man van 300 miljoen. Hij kreeg het voor elkaar dat de Franse overheid 300 miljoen heeft uitgetrokken voor het aanleggen van 650 kilometer aan onafgebroken en veilige fietspaden in en rondom Parijs, om zo de belangrijkste voorsteden van de regio met elkaar te verbinden.

Nynke de Vries en Roger Strijland van de afdeling Cultuur en Communicatie

Delegatie uit Ghana en Botswana

Bart Koetsier: werkt onder andere in opdracht van Le Monde, de Volkskrant, NRC Handelsblad, Vrij Nederland en de Morgen. Bart is tevens een Nederlandse portret- en documentair fotograaf. 

Petra Ponfoort: Op haar LinkedIn profiel omschrijft de rasechte Amsterdamse Petra Ponfoort zich als fixer, locatie scout, vertaler, producer voor Internationale en Nederlandse film- en tv producties. 

Lilian Widdershoven: sinds januari 2021 hoofd van het Atelier Néerlandais. 

Carla Rump : beeldend kunstenares. 

Michèle van de Roer: multidisciplinair beeldend kunstenares die schilderkunst, gravures, beeldhouwkunst, fotografie, installaties en video gebruikt. 

TIP: Tik de namen in bij de zoekfunctie in mijn weblog en je komt automatisch terecht bij de blog over de betreffende persoon. 

TIP: De leden van het Atelier Néerlandais showen hun werk tijdens een expositie "Members Only – but you’re invited!" van vrijdag 12 t/m zondag 14 juni van 11:00 tot 17:30 - Vernissage op Vrijdag 12 juni van 17:30 tot 20:00. 

Binnenkort meer over mijn interessante ontmoetingen tijdens deze Koningsdag netwerkborrel. Wederom een Grand Merci voor de uitnodiging excellentie. Het gaat u goed!

Albert Einstein wijst de weg naar de uitgang, tijd om naar huis te gaan

LV DREAM LOUIS VUITTONS CULTURELE JUWELENKISTJE IN PARIJS

 

Terwijl Parijs de honderdste verjaarag van de Art Deco-beweging viert, belicht een tentoonstelling de rol van Louis Vuitton bij het creëren van luxe reisaccessoires voor de prominenten van de Roaring Twenties. Voor kenners biedt Parijs ervaringen die verder gaan dan louter toerisme. LV Dream is daar een voorbeeld van. Ver weg van de drukte van de Champs-Élysées, met uitzicht op de Seine, heeft Louis Vuitton een intieme bestemming gecreëerd waar het erfgoed van het merk een dialoog aangaat met de avant-garde. Dit is niet zomaar een tentoonstelling, maar een zintuiglijke onderdompeling, een bevoorrechte ontmoeting met de ziel van het Huis. Een uitnodiging om de tijdsgeest te omarmen.

 

Ontdek ‘Louis Vuitton Art Deco’, een tentoonstelling die nog de hele maand april en een week in mei te zien is in Parijs (klik hier voor beschikbaarheid). Deze meeslepende presentatie, die plaatsvindt ter gelegenheid van het 100-jarig jubileum van de Internationale Tentoonstelling; l’Exposition des Arts Décoratifs et Industriels Modernes van 1925, blikt terug op het historische moment van de Art Deco-beweging en eert de invloedrijke rol van Louis Vuitton in de oorspronkelijke tentoonstelling. 

Leder, canvas en geometrische lijnen ontmoeten elkaar langs een route die elk sleutelmoment herbekijkt en de bijdrage van het Huis Vuitton aan de Art Deco viert. De tentoonstelling belicht ook Gaston-Louis Vuitton, de kleinzoon van de oprichter Louis Vuitton, wiens creativiteit in dienst van stijl en elegantie, een keerpunt betekende voor het Huis. Meer dan 300 erfgoedstukken en archieven, waarvan vele nog niet eerder vertoond, worden tentoongesteld in acht kamers, acht thema's, acht haltes:

 

De Familie-erfgoedkamer:

Een kennismaking die het familieverhaal en de creatieve geest van Asnières-sur-Seine tot leven brengt, de geboortegrond van de inspiratie van Gaston-Louis Vuitton.

 

1925: De Triomf van het Huis Louis Vuitton:

Een reconstructie van de legendarische stand op de Wereldtentoonstelling van 1925, compleet met diorama en nostalgische foto's om de glorieuze bevestiging te ervaren.

Stand op de Wereldtentoonstelling van 1925

 

Art Deco Manifesto:

Autokoffers, kledingkasten op wielen, geometrische avondtassen en kleine lederwaren tonen zich in al hun pracht, tussen vakmanschap en creatieve flair.

 

Elegantie en Schoonheid bij Louis Vuitton:

Het alledaagse verheven tot kunst, met toiletartikelen, een Marthe Chenal-box en een knipoog naar Jeanne Lanvin en Paul Poiret.

 

De kunst van etaleren:

Een blik op de indrukwekkende vitrines en theatrale opstellingen op de Champs-Élysées, een ode aan de displaykunst van Gaston-Louis.

 

 

Kleuren, vormen en materialen:

Een explosie van kleuren, opvallende silhouetten, kostbare materialen, de visuele identiteit van de Art Deco in al haar glorie.

 

Van schets tot reclame:

Het creatieve proces; van vroege schetsen tot reclamecampagnes, met octogonale vormen en gestileerde profielen als grafische handtekeningen.

 

Mooiheid in Reizen:

Een feestelijk slot met een mix van archieven uit de jaren 1920 en hedendaagse creaties van Nicolas Ghesquière, Pharrell Williams, Marc Jacobs en Kim Jones.

 

Sinds het begin in 1854 heeft Louis Vuitton reizen getransformeerd in een kunstvorm met reiskoffers en accessoires die stijl en vernuft combineren. In de ateliers van Asnières-sur-Seine en het familiehuis ging vakmanschap hand in hand met inspiratie, waardoor de basis werd gelegd voor een creativiteit die al generaties overspant. In het begin van de 20e eeuw voegt Gaston-Louis Vuitton zijn artistieke ‘touch’ toe, waardoor het Huis een resoluut creatieve en eigentijdse dimensie krijgt.

 

Zijn visie:

What is a journey?

A journey is not a trip

It's not a vacation

It's a process, a discovery

It's a process of self- discovery

A journey brings us face to face with ourselves

A journey shows us not only the world

but how we fit in it

Does the person create the journey

or does the journey create the person?

The journey is life itself

Where will life take you?

 

Kunst ontmoet schoonheid

Vuitton had een uniek gevoel voor design, zoals blijkt uit de stand van het merk in het Grand Palais, die in de tweede zaal van de tentoonstelling wordt nagebootst. De stand, gedrapeerd in groen en grijs fluweel, bevatte glazen vitrines met verzorgingssets en koffers die de vitrines van het Vuitton-gebouw weerspiegelden, destijds gevestigd aan de Avenue des Champs-Élysées 70, waar tegenwoordig een Sephora-vlaggenschipwinkel is gevestigd. Onder zijn leiding schakelde het modehuis Vuitton ontwerpers als Pierre-Émile Legrain, Camille Cless-Brothier en Gaston Le Bourgeois in om objecten te ontwerpen, zoals kristallen en zilveren flacons, achthoekige borstels en make-upspiegels. Samengebracht onder Éditions d'art, leidden deze tot het hoogtepunt van het Huis op de tentoonstelling van 1925, een sleutelmoment dat Louis Vuitton vestigt in de geschiedenis van de Art Deco.

 

De tentoonstelling toont verzorgingssets die ooit eigendom waren van de musici Igor Stravinsky en Ignacy Paderewski, gemaakt van zeldzame materialen zoals schildpadschild, ivoor en krokodillenleer, die tegenwoordig beperkt of verboden zijn om bedreigde diersoorten te beschermen. Een van de hoogtepunten van deze sectie is de Milano-schoonheidskoffer, met zijn opvallende reeks witte geometrische kwasten tegen een rode voering. Samen met een kaptafel uit de jaren ‘20, ontworpen in samenwerking met Legrain, vormde deze koffer een belangrijke inspiratiebron voor Vuittons recente uitstapje naar de beautywereld, te beginnen met een make-uplijn ontworpen door Pat McGrath.

 

Een schat aan documenten

De tentoongestelde documenten variëren van productfoto's en advertenties tot foto's. Veel van het materiaal is door Gaston-Louis Vuitton zelf verzameld. Gaston was eigenlijk de eerste archivaris van het huis. Hij legde de basis voor wat later de erfgoedcollectie zou worden. Hij was onverzadigbaar nieuwsgierig en verzamelde alles wat hij maar te pakken kon krijgen. Onder de tentoongestelde objecten bevindt zich een notitieboekje met zijn handgeschreven verslag van hoe zijn grootvader op 16-jarige leeftijd te voet in Parijs aankwam en een leerlingplaats kreeg bij een kistenmaker en inpakker genaamd Monsieur Maréchal. Ook zijn er zijn verhandelingen over etalages, gepubliceerd in vakbladen uit die tijd, en kleurschetsen van de opvallende winkelgevels die hij tussen 1925 en 1929 ontwierp voor de Parijse flagshipstore.

 

De laatste zaal is een ode aan de kunst van het reizen tijdens de Roaring Twenties, met foto's, kledingkoffers en recente kledingstukken, waaronder looks uit de cruisecollectie van 2020, geïnspireerd op de Art Deco skyline van New York; Jacobs' herinterpretaties van portiers uniformen en reiskleding, en pakken van Pharrell Williams, creatief directeur herenkleding bij Vuitton.

 

LV DREAMS, Ingang rue du Pont Neuf 2, (tegenover warenhuis La Samaritaine) 1e arrondissement, metrostation Pont Neuf, lijn 7. 

Alle dagen geopend van 11.00 uur tot 20.00 uur 

Toegang gratis, echter pas na reserveren van time slot op de website van LV Dreams (klik hier).

Let op! De tentoonstelling was oorspronkelijk gepland tot en met 12 maart 2026 maar is zeer waarschijnlijk verlengd. Zie ook de originele ticket webshop van LV Dreams (klik hier). 

Objecten uit de collectie van Gaston-Louis Vuitton zijn ook nog te zien zijn in de tentoonstelling ‘1925-2025: Honderd jaar Art Deco’ in het Musée des Arts Décoratifs, tot en met 26 april 2026.

DE MAKERS; JOS VERHEUGEN KUNSTSCHILDER IN PARIJS

 

DE MAKERS zijn Nederlanders die wonen, werken en succesvol zijn in Parijs. Onderdeel van het netwerk van het Atelier Néerlandais, de cultuurhub van de Nederlandse ambassade in Frankrijk. Tijdens de vele netwerkbijeenkomsten heb ik steeds de kans om bijzondere Nederlanders te ontmoeten die ik voor het gemak DE MAKERS heb genoemd. Zij zijn de creatieven, de mensen met ideeën, kunstenaars, dromers, en de durfals met  verbeelding, energie, ambitie en intuïtie om iets te creëren vanuit het niets. Ze brengen Parijs tot leven. Want wat zijn steden anders dan menselijke ecosystemen – netwerken – van mensen die gebouwen, monumenten, tuinen en straten tot leven brengen?

Kunstschilder Jos Verheugen

 

In deze blog breng ik weer een deel van het creatieve DNA van Parijs in kaart en beschrijf ik een stukje van deze dynamische keten. Je maakt kennis met een van hen en ontmoet hem als het ware backstage, om zo getuige te zijn van zijn werkzame leven. Het mooiste van alles is dat het geen geheim genootschap is. Deze mensen zijn de motoren van enkele van de meest opwindende plaatsen van de stad. Geen cynische imitaties of het resultaat van berekende carrière moves, geen Instagram influencers of concepten uitgevonden door algoritmes; dit zijn mensen van vlees en bloed  die een verlengstuk zijn van hun passie en persoonlijkheid.

 

Dit keer maken jullie kennis met een kunstenaar met een missie: Jos Verheugen, kunstschilder in Parijs. Een tijdje geleden ontving ik van hem het volgende bericht: “Hallo Ferry, leuk dat je langskomt, maart is prima. Neem tegen die tijd nog even contact op om een precieze afspraak te maken. Hier alvast de routebeschrijving: rue Barrault No 22 – ‘La Petite Russie’ in het 13^e arrondissement. Je stapt uit bij metrostation Corvisart, lijn 6. Nummer 22 is toegankelijk via de glazen deur tussen hotel IBIS en het bedrijf  ‘Une Pièce en Plus’. Toets om de glazen straatdeur te openen op het paneeltje aan de zijkant van de deur de volgende code in (sorry lezers maar de code is geheim). Ga de tweede glazen deur door en klim de betonnen trap op. Bovenop het dak/terras aangekomen woon en werk ik onder het derde puntdakje ('nr 71b'). Tot dan, Jos”.

'La Petite Russie'; 18 rijtjeshuizen, staan, met de ruggen tegen elkaar, in een rechte lijn op een dakterras, zo’n 15 meter boven de grond

Een perfect beschermde plek

‘La Petite Russie’ is maar op twee manieren te ontdekken, maar voor beide keren heb je wel een beetje geluk en de hulp van een bewoner nodig. Dat geluk had ik. Voor degenen die dat geluk niet hebben is het wachten op ‘jaarlijkse open dagen van kunstenaarsateliers’ die worden georganiseerd door de vereniging ‘Lézarts de la Bièvre’. ‘La petite Russie’ is vanuit de straatkant niet te zien want het ligt verscholen achter gebouwen op de Butte-aux-Cailles en is zonder twijfel de best verborgen en meest bevoorrechte microbuurt van de hele hoofdstad. We tellen Villa Montmorency niet mee (ook wel het getto van de elites genoemd, Sarkozy woont er met zijn Carla Bruni en ook de Nederlands-Franse zanger Dave) want die ligt buiten de gebaande paden in het 16^e arrondissement. 

Volgens Jos Verheugen doen er twee verschillende verhalen de ronde over dit wooncomplex. Het zou zijn naam te danken hebben aan zijn eerste bewoners. Het werd gebouwd om de werknemers van een taxibedrijf te huisvesten, van wie de overgrote meerderheid Russische immigranten waren. Daarom lijken de huisjes meer op traditionele Russische izba's, ondanks dat ze niet van hout zijn.

'La Petite Russie', niet zichtbaar vanuit de straat maar gelegen hoog boven de grond bovenop een garage

 

Het echte verhaal is echter dat ene Pierre Peyrabout in 1925 een van de initiatiefnemers was van een bouwproject. De eerste aanvraag voor een bouwvergunning, gedateerd 3 december 1925, werd op 16 december 1925 afgewezen op grond dat de wet de ombouw van een bestaand woonpand naar industriële en commerciële panden verbood. Echter tegen die tijd waren de gebouwen op de binnenplaats al gesloopt. Om deze sloop te compenseren stelde Peyrabout voor om 19 paviljoens op de daken van de garage te bouwen, een zeer ongebruikelijke oplossing, maar werd door de autoriteiten geaccepteerd. Een voor die tijd modern pand werd op 29 mei 1927 ingehuldigd met aan de straat een gemeubileerd hotel met 110 kamers, en aan de achterkant van het perceel een vijf verdiepingen tellende garage en als curiositeit van de plek, bovenop de garage 19 paviljoens. 18 rijtjeshuizen, staan, met de ruggen tegen elkaar, in een rechte lijn op een dakterras, zo’n 15 meter boven de grond, waarvan de uniformiteit alleen wordt onderbroken door hier en daar aangebrachte versieringen door de bewoners zelf. De garage zelf was bedoeld voor een taxiverhuurbedrijf maar op 4 mei 1928 verhuurde Mr. Peyrabout de garage aan het bedrijf Citroën. 

Volgens de volkstelling van 1931 woonden er 93 huishoudens op rue Barrault 20-22. Van deze 93 huishoudens bestonden er negen uit Russische burgers waarvan slechts twee Russische taxichauffeurs.  Voor de rest waren het gezinnen van een journalist, een arts, een Estse schilder (Pierre Linzbach), één ingenieur, een kok / restauranthouder en twee Joodse kunstschilders: Bram van Velde (1895-1981) en Alice Hohermann (1902-1943), die in konvooi 57 naar Auschwitz werden gedeporteerd en op 21 juli 1943 werden vermoord. Ook een aantal agenten van de Franse post.

Het schildersatelier van Jos Verheugen waar hij woont en werkt bevind zich onder het derde puntdakje, nummer 71bis. 

 

Jos Verheugen kunstschilder met een missie

Het was een prachtige zonnige dag in maart toen ik hijgend na een 15 meter hoge klim over een ongemakkelijke betonnen trap mij meldde bij Jos Verheugen. Het eerste wat mij opviel was het prachtige uitzicht over de westelijke helling van de Butte-aux-Cailles met als kers op de taart uitzicht over nog een Parijs juweeltje; ‘Petite Alsace’, een ander wooncomplex dat lager in het zuiden ligt. Rond een uitgestrekte binnenplaats die een tuin vormt liggen een veertigtal  arbeidershuisjes met een werkplaats voor het hoofd van het gezin. 

Nog een Parijs juweeltje; ‘Petite Alsace’

In het Parijs van arbeidersklasse en arbeiders richtte Jean Viollet (1875-1956), een katholieke priester, Le Moulin-Vert op, een liefdadigheidsinstelling, met als doel de leefomstandigheden van het arbeidersgezin te verbeteren, door de bouw en het beheer van huizen, de distributie van kleding, de oprichting van kleuterscholen of verzorgingshuizen, zoals te lezen is in het geïllustreerde foldertje. Het vastgoedbedrijf Moulin-Vert is nog steeds eigenaar van het terrein. ‘Petite Elsace’ werd geopend op 27 juli 1913.

 

Ik meld mij op nummer 71b. De openstaande luiken geven meteen een inkijkje in het schildersatelier van de kunstenaar. In de deuropening zijn ‘rijzige ’gestalte’. “Welkom klinkt het.

Jos was eigenlijk wetenschapper toen hij in 1994 in Parijs belande. Gedurende vier en een half jaar werkte hij als postdoctoraal onderzoeker op het terrein van de elektrofysiologie aan het prestigieuze Institut Pasteur, in 1887 opgericht door Louis Pasteur. Het schilderen, dat zijn voornaamste passie was geworden, werd verbannen naar de avonden en de weekenden. Maar zijn hart lag er niet. Op de universiteit, waar hij promoveerde in de elektrofysiologie, had hij meer vrienden op de kunstafdeling dan binnen zijn eigen studierichting, en dus, tijdens zijn werk bij het Institut Pasteur, besloot hij zijn passie te volgen en zich fulltime aan de kunst te wijden en daar heeft hij tot de dag van vandaag nog geen spijt van.

Jos aan het werk aan zijn serie 'vrij naar Mondriaan'

Verheugen is autodidact en laat zich inspireren door Nederlandse schilders waaronder Rembrandt, Kees van Dongen en Charley Toorop die allemaal zijn portretten hebben beïnvloed. Elk jaar bijvoorbeeld, als vaste traditie schildert hij zijn zelfportret en In december, rond de verjaardag van zijn dochter Ella schildert hij haar portret. Zelf noemt hij zijn project een weerslag van het voortschrijden van leven, zijn gemoedstoestand, schildertechniek en artistieke benadering. 

In zijn atelier zie je schilderijen van robuuste vrouwelijke lijven, allemaal sterke trotse vrouwen, bijna sculpturaal, waarmee hij het haast anorexische schoonheidsideaal, dat verwijst naar een maatschappelijke norm waarin extreem slank zijn – vaak tot op het bot – wordt gezien als het ultieme schoonheidsideaal aan de kaak stelt, door juist de aantrekkelijke en weelderige vrouwelijke rondingen in zijn schilderijen te accentueren.

 

Zijn andere inspiratiebron is Mondriaan. Piet Mondriaan woonde en werkte in Parijs in een atelier aan de Rue de Coulmiers 26 in het 14^e arrondissement. Zijn atelier in de rue du Départ was beroemd en werd door hem ingericht als een totaalkunstwerk, een weerspiegeling van zijn theorieën. In de serie - ‘Vrij-naar-Mondriaan’ - transformeert Verheugen de abstracte composities van zijn vermaarde voorganger door er figuratieve elementen, met name dieren, aan toe te voegen. Dit creëert een derde dimensie, ruimtelijkheid in Mondriaans schilderij, dat plat is, zonder volume. 

Verheugen ontdekte dat je voor elke compositie van Mondriaan diersoorten kunt vinden die zich er perfect in thuis voelen, door de symbiose met hun vacht of verenkleed, of met hun natuurlijk gedrag, bijvoorbeeld. Bovendien suggereren de dieren een interpretatie van Mondriaans schilderij: slangen leiden de blik van de toeschouwer door het lijnenspel van Mondriaan en een groepje pimpelmeesjes legt bijvoorbeeld een diagonaal bloot binnen de rechthoeken van Mondriaan. 

 

Middels zijn schilderijen strijdt Verheugen ook tegen de uitwassen van de jacht in Frankrijk, met name de jacht op ‘onze’ in hun voortbestaan bedreigde weidevogels.

Verheugen schildert met olieverf op natuurlijk linnen en gebruikt slechts drie kleuren – dezelfde drie kleuren die Mondriaan gebruikte – cadmiumrood, ultramarijn blauw en Napelsgeel – plus wit, waarmee hij vrijwel elke kleur kan creëren. Uiteindelijk maakte hij vele honderden schilderijen in de serie ‘Vrij-naar-Mondriaan’. 

Naast vogels schildert hij ook vlinders, kikkers, slangen, schapen, zebra's, stieren, en mensen in dergelijke schilderijen. Zijn werk is te koop in diverse galerieën en onlangs nog op de ‘Salon Art Capital’ 2026 in het Grand Palais te Parijs. Zijn atelier is op afspraak te bezoeken.

Jos Verheugen, 22 rue Barrault, 75013 Paris - +33 6 26 51 47 70

jos.verheugen@josverheugen.com