Paris FvdV is een niet commercieel weblog speciaal voor kenners en liefhebbers van de stad Parijs - en voor hen die dat willen worden. Parijs is een stad met een gewichtig verleden, respectabel en gerespecteerd. Het is totaal niet nostalgisch. Parijs is er in geslaagd om, soms op brutale maar altijd op elegante wijze, om te gaan met zijn grootse monumenten. Ze te beschermen en te integreren in de nieuwe dynamiek van de stad. Parijs is een meester op het gebied van herstel en transformatie. U zult er nooit in slagen een volledig overzicht te maken van plekken en verhalen, die allemaal op hetzelfde punt uitkomen en de glorie van deze stad bezingen. toch wil ik een poging wagen. Wekelijks wil ik u niet alleen informeren over wat Parijs nog meer te bieden heeft, maar ook wil ik mijn liefde voor deze stad op u over dragen. In de hoop dat het raakt aan iets wat u herkent of voelt. Ferry van der Vliet.

Privacy verklaring: Indien u weblog Paris FvdV, dat bij Google-Blogger is ondergebracht, leest en reageert op de blogs van Paris FvdV, doet u dat vrijwillig en is uw IP-adres en mailadres - indien u dat vermeld - bekend en wordt opgeslagen. Ook uw schuilnaam waaronder uw reageert wordt opgeslagen. Paris FvdV zal uw gegevens nooit aan derden doorgeven. We houden uw gegevens privé, tenzij de wet of rechtelijke macht ons dwingt uw gegevens aan hen te verstrekken. Datalekken in het systeem vallen onder de verantwoordelijkheid van Google-Blogger. Door weblog Paris FvdV te bezoeken en/of de op of via deze weblog aangeboden informatie te gebruiken, verklaart u zich akkoord met de toepasselijkheid van deze disclaimer. Google gebruikt cookies om services te leveren en verkeer te analyseren dus uw IP-adres en user-agent zijn bij Google bekend, samen met prestatie- en beveiligingsstatistieken om servicekwaliteit te garanderen, gebruiksstatistieken te genereren, misbruik te detecteren en maatregelen te treffen.

woensdag 12 december 2018

KERST IN PARIJS 2018


Bij Kerst hoort kleur vandaar kleurenfoto's bij deze blog. Kerst in het luxe warenhuis 'Le Bon Marché'

Na het zien van de beelden van de afgelopen weken in Frankrijk zul je misschien achter je oren krabben bij het lezen van de titel van mijn jaarlijks terugkerende blog. Ik krijg vragen van mijn trouwe lezers als;  “móét ik wel naar Parijs gaan deze Kerst met al die protesten van de Gele Hesjes”? Ik schrijf hun naam bewust met hoofdletters omdat ik het eens ben met hun protesten en bewondering heb voor hun vasthoudendheid. Overigens absoluut niet voor de vernielingen aangericht door de notoire relschoppers. Het zien van al die beelden doet pijn aan mijn Parijse hart. Zullen ze er ook zijn met Kerst? Ik weet het niet. Maar een ding weet ik wel, als er iets aan de hand is dan is dat vaak op en rond de Champs Élysées, de place de la République, place de la Bastille of place de la Nation. Deze pleinen zijn vaak in gebruik als begin- of eindpunt van demonstraties. Nation, Bastille, République wordt ook wel de route van de betogingen genoemd, voor altijd verbonden met de mijlpalen uit de Franse geschiedenis. In de faubourgs, de arbeiderswijken, de bakermat van revoluties en straatvechters, werden dan ook de meutes gevormd voor grootse volksopstanden. Het begin van de revolutie in 1789, de bestorming van de Bastille, de drie revolutionaire dagen van 1848 en uiteindelijk de staatsgreep van Lodewijk Napoleon in 1851 en het verzet van de commune. Het is dan ook niet verwonderlijk dat arbeidersbetogingen in Parijs altijd de route volgen van place de la  Nation naar place de la Bastille en eindigen op de place de la République. En nu is daar ook de place Étoiles of place Charles de Gaulle, zoals het immense plein in werkelijkheid heet, bij betrokken.

Een ludieke kerstetalage in de wijk Oberkampf om zo vernielingen tijden de demonstraties van 'Les Gillets Jaunes' tegen te gaan. De foto is van mijn vriend en straatfotograaf Christopher Nisperos

Parijs is normaal in december één groot zinnenprikkelend feest, een grote verleiding. En geef het maar toe, het is heerlijk om verleid te worden. In Parijs lukt dat moeiteloos. Jouw zintuigen draaien overuren. Je zou alles willen bekijken, ruiken, aanraken, proeven en last but not least de ongrijpbare magie willen ervaren. Dus loop met mij langs de mooiste kerstmarkten, prachtige schaatsbanen, geheime kerstlocaties en natuurlijk de traiteurs in de rue de Sèvres en de place de la Madeleine. Want alleen daar kun je beleven hoe de Parijzenaar zich in stijl voorbereidt op Réveillon de Noël, kerstavond en voor Saint Sylvestre, le Réveillon du Nouvel An, of te wel oudejaarsavond.

In 130 straten in Parijs brandt inmiddels spectaculaire verlichting

Toen ik tijdens de Parijse fotoweek door Parijs wandelde zag ik dat het feestseizoen op stoom begon te komen. In 130 straten brandt inmiddels spectaculaire feestverlichting. De Parijzenaars en toeristen vergapen zich aan de oogstrelende etalages. De stad heeft zich weer opgetuigd zoals het een echte Parisiènne betaamt. In de tijd dat wij nog bezig waren met de Nederlandse Zwarte-Pieten-discussie vielen de 'celebraties' hier zowat over elkaar heen voor de opening van het jaarlijkse traditionele seizoen. De aftrap van het kerstseizoen werd gegeven op woensdag 7 november, door het luxe warenhuis Galeries Lafayette. Dit keer was het de eer aan de Amerikaanse actrice Jessica Chastain, tevens het gezicht van het juweliershuis Piaget en van Unisef’s Kids United Nouvelle Génération. Zij ontstak ook de jaarlijkse terugkerende kerstboom onder de prachtige Belle Époque koepel van het warenhuis die natuurlijk ook gesponsored werd door Piaget.

Elk jaar groot, groter groots, de kerstboom onder de koepel van Galeries Lafayette

Een dag  later, op donderdag 8 november, volgde het warenhuis Printemps. Onder toeziend oog van de CEO van Printemps; Pablo de Cesare, was dit keer de eer voor het Franse topmodel en actrice Laetitia Casta. In 2000 stond zij model voor de buste van de Franse Marianne en ze is nu het gezicht van het juweliershuis Boucheron.

Bij Galeries Lafayette waren dit jaar de kinderen de baas bij het ontwerpen van de kerstetalages. Vooraf was er een tekenwedstrijd voor kinderen van 5 tot 11 jaar om een tekening te maken van hun kersthelden. De mooiste tekeningen vormde de basis als thema voor elf betoverende etalages. Op de vijfde verdieping zetelt de Kerstman, die ondanks zijn drukke agenda, tijd maakt voor een fotosessie met de kinderen; € 10

Al meer dan 150 jaar een traditie de magische etalages van Printemps

De magische etalages van Printemps, een traditie die al meer dan 150 jaar oud is, staan in het teken van twee onverschrokken globetrotters; Jules en Violette, die de hele wereld over reizen op zoek naar de mooiste geschenken. De ramen laten sprookjesachtige landschappen zien met knappe animaties van 70 poppen, gemaakt door poppenspeler Jean-Claude Dehix, die sprookjesfiguren met 78 verschillende mechanismes tot leven doet brengen. Dit jaar was de scenografie toevertrouwd aan Marie-Laure Cruschi (Cruschiform).
De etalages van deze twee warenhuizen zijn altijd het begin van mijn lichtjesroute door Parijs maar daarover straks meer. De etalages zijn te zien tot en met zondag 6 januari 2019.

Een van de vele ingangen van Printemps aan de boulevard Haussmann

Het officiële kerstseizoen in Parijs begint natuurlijk niet voordat de kerstverlichting op de Champs Élysées is ontstoken. Dit gebeurde pas op 22 november 2018 en natuurlijk, zoals de traditie betaamt, weer door een (Franse) beroemdheid. Na Marion Cotillard (2008), Charlotte Gainsbourg (2009), Mélanie Laurent (2010), Audrey Tautou (2011), Diane Kruger (2012), Laetitia Casta (2013) en Omar Sy (2014). In 2015 slechts 5 dagen na de aanslagen op vrijdag 13 november werd terecht besloten om de verlichting te ontsteken zonder enige ruchtbaarheid. De filmster Jean Dujardin, die vooral bekend was geworden door zijn rol van George Valentin in de film The Artist (2011), wat hem een Oscar opgeleverde voor beste acteur, liet het terecht afweten. Wereldkampioen judo Teddy Riner (2016) actrice Lily Rose Depp, de 18 jarige dochter van Vanessa Paradis en Johnny Depp (2017) en dit jaar was het de eer aan de inmiddels 85 jarige couturier, artistiek directeur van Chanel en Fendi, fotograaf en regisseur; Karl Lagerfeld. Bijgestaan door de burgemeester van Parijs, Anne Hidalgo, Mr Jean Noel Reinhardt - Président du comité des Champs Elysées en twee kinderen, Kylia, 13 en Aaron 9 jaar oud, van de stichting ‘Petits Princes’, vergelijkbaar met de stichting ‘Doe een wens’ in Nederland.

‘Illuminations Flamboyance’ 

De Champs Élysées trekt jaarlijks 26 miljoen bezoekers waarvan 500.000 gedurende de feestdagen. Met een druk op de knop ontstak de couturier de verlichting van 400 bomen langs de 2,2 kilometer lange avenue. De verlichting brandt elke dag van 17.00 uur tot 02.00 uur. Op 24 en 31 december de hele ochtend en de gehele nacht. De energierekening voor deze 7 weken van feestverlichting, bestaande uit 1 miljoen ledlampen, is gelijk aan het stroomverbruik van slechts één Parijs gezin, bestaande uit 4 personen, gedurende 1 jaar, aldus de trotse burgemeester Anne Hidalgo. De ‘Illuminations Flamboyance’ kleuren dit jaar de Champs Élysées in het rood. Voor jullie vast en zeker geen verrassing aangezien de avenue al wekenlang in beeld is bij de protesten van de Gele Hesjes

Dus het is hoog tijd om nu plannen te maken om je Kerst dit jaar toch maar door te brengen in Parijs. Parijs bruist, Parijs leeft en je ontdekt de vele voordelen. Allereerst is er een keur van evenementen die ook op dinsdag 25 december, de eerste kerstdag, gewoon geopend of te zien zijn. Verder zijn alle restaurants, met uitzondering van de typische familierestaurants, geopend zonder verhoogde prijzen. Daar moet je in Nederland eens om komen. Ook woensdag 26 december, tweede kerstdag, zijn restaurants en musea gewoon geopend. De Fransen vieren kerstavond (24e), de avond voor de eerste kerstdag, met een familiediner in een restaurant. Op die avond is reserveren in een restaurant een must en dan gelden er wel degelijk verhoogde prijzen.

De lichtjesroute begint aan de boulevard Haussmann bij metrostation Chaussée d’Antin

Lichtjesroute
Elk jaar, rond deze tijd van het jaar, kijken toeristen en Parijzenaars uit naar het spektakel van kerstverlichting in Parijs . Bezoekers komen van over de hele wereld om de magische kleuren te bewonderen die in deze feestperiode aan de straten van Parijs worden gegeven. Heldere bogen, veelkleurige gloeilampen, gloeiende vlammen en glinsterende projecties versieren rijkelijk  de lanen van de Franse hoofdstad. Niet voor niets wordt Parijs dé lichtstad genoemd.  Een vaste jaarlijkse traditie is dat ik jullie meeneem langs de mooiste lichtroute van Parijs. Dit jaar zijn er meer dan 130 straten en pleinen feestelijk verlicht en de mooiste lichtroute vindt u natuurlijk alleen in mijn blog.

Juweliershuis Cartier in de rue de la Paix

Je begint aan de boulevard Haussmann bij metrostation Chaussée d’Antin. De bomen daar zijn voorzien van een verlichting die je via een app op je mobiel zelf kunt aanpassen. Je mond valt open van verbazing op het moment dat je het metrostation uitstapt. Hier bevinden zich de twee grootste warenhuizen van Parijs; Printemps en Galeries Lafayette, geheel in kerstsfeer. Ik verzeker je, hier ben je wel een tijdje zoet, zoals je hierboven al hebt kunnen lezen. Aan de overkant zie je de achterkant van de Opéra Garnier. We vervolgen onze weg via de voorzijde aan de place de l'Opéra, daar neem je schuin rechts de feeëriek verlichte rue de la Paix die uitkomt op een van de mooiste pleinen van Parijs de place Vendôme. Let daar vooral op de iconen, zoals het totaal vernieuwde paleishotel ‘De Ritz’ en de gevel van Louis Vuitton.

Place Vendôme

We vervolgen onze lichtroute eerst links via de rue Saint-Honoré, dit gedeelte lopen we heen en terug en vervolgen het tweede gedeelte van de straat naar de rue Royale waar je een prachtig vergezicht hebt op Madeleine kerk (rechts) en de place de la Concorde met aan het einde de Assemblée Nationale (links). Neem even de moeite om de prachtige en rijk versierde Cité Berryer te bezoeken (overzijde rechts) herkenbaar aan de kroonluchters met de gouden lampenkapjes. Keer weer terug naar de drukke rue Royale en vervolg je route via de eveneens fraai verlichte rue du Faubourg-Saint-Honoré vol met chique modezaken en feestelijke etalages, waaronder die van Gucci, Dolce et Gabana, Prada, Hermès, Cartier, Boucheron Yves Saint Laurent en zo kan ik nog een hele tijd doorgaan. Deze lange winkelstraat uitlopen tot de kruising met de avenue Matignon. Let op hoogstwaarschijnlijk is dit niet mogelijk vanwege afzettingen gezien de afgelopen protesten. Aan het einde van de straat bevindt zich het presidentiele Paleis, het Élysée en het ministerie van Binnenlandse zaken.
Keer terug naar de rue de la Paix, loop links naar de place de la Concorde richting de Champs Élysées. Niet voor niets noemen ze dit 'La Voie Triomphale'. Natuurlijk kun je de hele avenue bewandelen, maar je moet zeker de avenue Montaigne (in het verlengde van de avenue Matignon) niet vergeten met hoogtepunt het pand van Dior. Het is een aardige tippel maar een die je altijd zal bijblijven.

Parijs is in december één groot zinnenprikkelend feest, een grote verleiding

Nog een geheime tip
Langs deze route passeer je een aantal zeer luxe vijfsterren hotels. Niet bescheiden zijn en gewoon naar binnenlopen. Vaak zijn de interieurs van deze tophotels uitbundig versierd: Le Grand hotel, rue scribe 2 - Hotel Scribe, rue Scribe 1 - Le Meurice, rue Rivoli 228 - Park Hyatt Paris-Vendôme, rue de la Paix 5 - The Westin Paris, rue de Castiglione 3 - Mandarin Oriental hotel, rue Saint Honoré 251 - Le Bristol, rue du Faubourg Saint-Honoré 112 - Paris Marriott Champs Élysées Hotel, 70 Avenue des Champs-Élysées 70 - Hotel George V, avenue George V 31.

Moeilijk ter been of een hekel aan wandelen? Een andere manier om de kerstverlichting te bewonderen is per bus. Paris City Vision nodigt je uit voor een panoramische bustour ‘Illuminations de Noël’ om de mooiste verlichte monumenten van de hoofdstad bij zonsondergang te ontdekken . Deze feestelijke tour door Parijs, becommentarieerd in negen talen, kan worden voortgezet met een onvergetelijke avond in een van de Parijse cabarets:  Moulin Rouge , Lido , Crazy Horse of Paradis Latin. Kosten € 27 per persoon exclusief het bezoek aan een van de beroemde Parijs cabarets. Duur ongeveer 1,5 uur.

Je komt ogen te kort, Kerst in Le Bon Marché

Schaatspret
Groots en in stijl zoals het hoort bij Parijs. Wat dacht je van schaatsen op een hoogte van 57,63 meter om precies te zijn en heel Parijs aan je voeten of moet ik schaatsen zeggen? Dat kan vanaf 15 december 2018 tot 19 februari 2019, op de geheel vernieuwde eerste etage van de Tour Eiffel. Voor alle bezoekers is het schaatsen gratis. Geen schaatsen meegenomen? Geen probleem, deze zijn te huur voor slechts € 5. In de speciale bar bij de ijsbaan kunnen toeschouwers en schaatsers genieten van heerlijke warme chocolade, Gluh-wein, pompoenensoep met pretzels of heerlijke kerst-pannini's. De schaatsbaan is geopend tot 22.30 uur.

Een kerstboom volgens Cartier

Maar het kan nog hoger. Wat dacht je van schaatsen op 110 meter boven zeeniveau, boven op de Grande Arche la Défense. De prijzen variëren van € 12,00 voor een volwassene en € 7,00, afhankelijk van hun leeftijd. Deze ijsbaan is geopend tot en met 9 januari 2019. Openingstijden; elke dag van 10.00 tot 19.30 uur. Tot 21.00 uur op dinsdag en donderdag.
De ijsbaan boven op de Tour Montparnasse gaat helaas pas open in februari 2019.

Vind je het ‘Grand Palais des Glaces leuk’? Dan kan ik je vertellen dat dit jaar de grootste ijsbaan van Europa(2700 m²), onder de immense koepel van het Grand Palais weer terug is. De inmiddels alweer vierde editie vindt plaats van 16 december 2018 tot 9 januari 2019. De eerste editie die plaatsvond in 2012 bleek een groot succes en dus besloot men dit evenement om de twee jaar te herhalen. Het gehele gezin is welkom in twee slots, van 10.00 uur tot 13.00 uur en van 14.00 uur tot 19.00 uur. Prijzen variëren van € 17 tot € 25 voor volwassenen en € 12 per kind.

Dit jaar kun je ook schaatsen in het hart van de Tuilleries midden tussen de kerstmarkt aldaar. Deze schaatsbaan is open tot en met 6 januari 2019. Maar liefst 100 meter lang en 12 meter breed. Elke dag geopend van 11.00 uur tot 23.45 uur en in het weekend tot 00.45 uur. Kinderen betalen slechts € 6 en volwassenen € 10. Ter plekke kun je ook schaatsen huren.

Dan kun je ook nog schaatsen op vijf sterren niveau in de binnentuin van het luxe paleishotel Plaza Athénée aan de avenue Montaigne.  De ijsbaan van 100 m² is geopend tot en met 17 februari  2019 voor kinderen van 6 tot 12 jaar terwijl de ouders genieten van een high tea voor slechts € 60 per persoon, samengesteld door Angelo Musa, Executive Pastry Chef en World Pastry Champion 2003 plus Meilleur Ouvrier de France in 2007. Dit verklaart ook een beetje de prijs maar…twee kinderen mogen dan wel gratis schaatsen. Elke woensdag tot en met zondag van 15.00 uur tot 19.00 uur. Schaatsen, helmen en handschoenen worden gratis verstrekt.

Een mega kerstboom onder de Canopée bij Les Halles

Place de l'Hôtel de Ville; van 14 december 2018 tot en met 6 januari 2019.
Het voorplein van het stadhuis van Parijs is dan veranderd in een enorme speeltuin, geheel gedecoreerd door de houthakkers van de stad met hout uit de omgeving van Achères (Yvelines). Speciaal voor de kinderen is er een carrousel zijn, een treintje, hutten waarvan drie om te eten. De stalletjes verkopen geen ‘meuk’ maar versproducten uit de omgeving van Parijs, dit alles onder toeziend oog van de Kerstman.

Nieuw dit jaar is een enorm projectiescherm van 140 meter lang en 8 meter hoog waar je tussen 17.00 uur en middernacht wordt ondergedompeld in de sfeer van Kerst met projecties van Parijs en Kerst. Het scherm staat opgesteld aan de oevers van de Seine tussen de Notre Dame en de Pont de Change.

Espèces en voie d'illumination’, het is de naam van het allereerste lichtfestival in de Jardin des Plantes. Tot en met 15 januari 2019 kun je wandelen onder de sterren langs reusachtige, verlichte dierenstandbeelden. De wandeling begint op place Valhubert, waar gigantische lantaarns diersoorten uitbeelden die momenteel bedreigd worden of inmiddels verdwenen zijn.
De ontdekkingstocht kan beginnen om 18.00 uur en de entree kost € 15 per persoon.

De Kerstman zelf ontmoeten het kan allemaal op de vijfde etage van Galeries Lafayette

Met deze eerste blog over Kerst in Parijs 2018 hoop ik jullie toch te hebben kunnen verleiden.
In de volgende blog meer over Kerstmarkten, Kerstshows, uit eten, musea’s en nog veel meer.

woensdag 5 december 2018

MONTPARNASSE; FONDATION GIACOMETTI

Ik ben er stil van. Het is of de bekende beeldhouwer zijn atelier voor even heeft verlaten. Door toeval of door puur geluk ben ik die ochtend helemaal alleen in de Fondation Giacometti Parijs, in de rue Victor Schœlcher 5, in de wijk Montparnasse. De in Zwitserland geboren kunstschilder en beeldhouwer; Alberto Giacometti woonde en werkte een groot deel van zijn leven in Parijs. Veertig jaar jaar lang maakte hij beelden en bustes in zijn atelier aan de rue Hippolyte Maindron in het 14e arrondissement. In zijn kleine atelier van slechts 23 vierkante meter kreeg hij regelmatig bezoek van grote fotografen waaronder Robert Doisneau, Sabine Weiss en Brassaï, maar ook Franse schrijvers Jean-Paul Sartre en Jean Genet kwamen er om te discussiëren.

Het is net of Giacometti zijn atelier voor even heeft verlaten

Sinds juni 2018 heeft de Fondation Giacometti een nieuw onderkomen gevonden in dit prachtige Art deco-pand aan de rue Victor Schœlcher. Dit herenhuis werd tussen 1912 en 1914 gebouwd en was het oude atelier van ontwerper Paul Follot. De Stichting Giacometti heeft het oorspronkelijke atelier, met de hulp van de architecten Grasso en Gatier, gereconstrueerd, precies zoals Giacometti het achterliet toen hij in 1966 stierf. Zijn halfvolle asbak, de vingerafdrukken op een brilmontuur en kleine onafgewerkte beeldjes tegen de achterwand brengen het atelier tot leven. Zelfs de muren ademen Giacometti uit, omdat de kunstenaar er tekeningen en schilderingen op heeft achtergelaten. Vanachter een glazen wand kunnen bezoekers de werkplaats bekijken.

Alles is precies gereconstrueerd zoals Giacometti het achterliet toen hij in 1966 stierf. Zijn halfvolle asbak, de vingerafdrukken op een brilmontuur en kleine onafgewerkte beeldjes 

Het is aan zijn weduwe Annette Giacometti te danken dat zijn achterblijvende werk, het meubilair, het werkmateriaal en al zijn persoonlijke spullen zo goed bewaard zijn gebleven. Na haar dood in 1993 nam de Stichting Giacometti de zorg over. Naast vele beelden in diverse internationale musea waaronder het Stedelijk in Amsterdam, het Kröller Müller in Otterloo, Centre Pompidou en de Fondation Louis Vuitton in Parijs en het MoMa te New York, heeft de stichting de grootste collectie van Giacometti in bezit. 350 Sculpturen, 90 schilderijen en meer dan 2.000 tekeningen.

Door toeval of door puur geluk ben ik die ochtend helemaal alleen in de Fondation Giacometti Parijs

Tot juni 2018 had de beroemde beeldhouwer Giacometti nog geen eigen museum in Parijs. Dit in tegenstelling tot belangrijke beeldhouwers wiens musea zijn ondergebracht in hun ateliers. Rodin heeft er zelfs twee, één in het zevende arrondissement en één in de buitenwijk Meudon. Het atelier van Brancusi werd gereconstrueerd op de piazza van het Centre George Pompidou. Bourdelle en Zadkine resideren in hun eigen atelier en Maillol in een hôtel particulier aan de rue de Grenelle.

Sommige beelden in het museum zijn nog nooit aan het publiek getoond

Het prachtige pand beschikt over een belangrijke verzameling maar is te klein voor een echte museale infrastructuur. Fraai is de uitzonderlijke constructie van zijn atelier waarvan de elementen volledig bewaard zijn gebleven. Zelfs de wanden, Alberto Giacometti tekende zijn ontwerpen op alles wat zich daarvoor leende, zelfs de muren. Onder de tentoongestelde objecten in zijn atelier bevinden zich enkele zeer fragiele kunstwerken in gips en klei waaronder de zittende man, ook wel bekend als Lotar III. Sommige beelden zijn nog nooit aan het publiek getoond. In een speciaal prentenkabinet worden zijn schetsboeken en tekeningen tentoongesteld. De Fondation bezit een uitzonderlijke verzameling van bijna 5000 tekeningen en lithografieen en getuigen van een niet aflatende scheppingsdrift. 

Dit herenhuis werd tussen 1912 en 1914 gebouwd en was het oude atelier van ontwerper Paul Follot

De renovatie is met zorg uitgevoerd. Tussen de hoge plafonds en de niveauverschillen tussen de kleine ruimtes heeft de architect Pascal Grasso een origineel parcours uitgezet. Het interieur heeft prachtige mozaïeken en door de kleine ruimtes en doorgangen wordt je steeds verrast door de intieme opstelling van de kunstwerken en de fraaie overgangen tussen Jugendstil en Art deco. Tussen 1913 en 1916 had Pablo Picasso zijn atelier in het aangrenzende pand. Een stukje verder woonde de schrijfster Simone de Beauvoir van 1955 tot aan haar dood in 1986.

Fraaie details en op de wand een simpele plattegrond zoals bedacht door de architect Pablo Grasso 

Wie was eigenlijk Alberto Giacometti?
Alberto Giacometti werd op 10 Oktober 1901 geboren in Borgonovo, vlakbij de  Italiaanse grens in Zwitserland als zoon van Giovanni Giacometti, oorspronkelijk Portugese vluchtelingen. Alberto komt uit een kunstzinnige familie, zijn broers waren ook bekende  kunstenaars. Na een tijdje gestudeerd te hebben aan de kunstacademie in Genève, ging hij in 1922 in opleiding bij de beeldhouwer Antoine Bourdelle in Parijs. In zijn atelier experimenteerde hij met surrealisme en kubisme, de leidende stromingen van die tijd. Hier ontmoette hij onder meer Pablo Picasso en Salvador Dali. Hij exposeerde samen met  Joan Miro en Jean Arp. Eind jaren ‘30 ontwikkelde hij zijn eigen stijl, toen hij studies ging maken van het menselijk hoofd.

Zijn vrouw Annette en zijn zusje stonden vaak model voor Alberto Giacometti

Tijdens de tweede wereldoorlog vluchtte Giacometti naar het neutrale Zwitserland, maar in 1945 keert hij weer terug naar Parijs. In 1946-1947 begonnen zijn experimenteren met uitgerekte dunne beelden, waarbij hij zijn zusje als model gebruikte. Hij maakte haar ledematen langer en de beelden werden steeds dunner. Het betekende zijn doorbraak en dit resulteerde in een reeks solo exposities in New York en Parijs. Al in 1947 maakte hij zijn eerste ‘Homme qui marche’. Hij vertegenwoordigde Frankrijk op de biënnale van Venetië in 1956. Naar het eind van zijn leven maakt hij zijn beroemdste beelden waaronder de serie L’Homme qui marche I en II (1960) en Grand Femme (1960).
Elke dag dacht Alberto Giacometti aan het plegen van zelfmoord, bij voorkeur door zichzelf in brand te steken. Hij was benieuwd naar de ervaring van de dood, maar betreurde wel ten zeerste dat ze maar één keer beleefd kon worden. Giacometti overleed op 11 januari 1966 in Zwitserland, als een van de grootste beeldhouwers van de 20e eeuw. Hij overleed aan de gevolgen van een hartziekte en chronische bronchitis en werd begraven in Borgonovo, dicht bij zijn ouders.

Een van de beelden van Giacometti door mij gefotografeerd in de Fondation Louis Vuitton Paris

De lange dunne werken van Alberto Giacometti behoren tot de meest beroemde en meest kostbare beeldhouwwerken van de moderne kunst. Begin februari 2010 werd een van de zes exemplaren van Giacometti's werk ‘L'Homme qui marche’ door de Commerzbank geveild voor 74 miljoen euro. De bank wilde het geld besteden aan culturele initiatieven en aan musea die door de bank worden gesteund.

In 2015 werd tijdens de lenteveiling van Christie's in New York ‘L’Homme au Doigt’ verkocht voor 141,3 miljoen dollar (126,7 miljoen euro). waarmee deze bronzen sculptuur het duurst geveilde beeldhouwwerk ooit werd.

Toegangskaarten voor een bezoek aan de Fondation Giacometti kunnen uitsluitend vooraf via het internet worden besteld. Toegang per persoon € 8,50


FondationGiacometti Parijs, rue Victor Schœlcher 5, 14e arrondissement, metrostation Raspail of Denfert-Rochereau, lijn 4 & 6.
Op maandag gesloten. Op dinsdag van 14.00 – 18.00 uur en van woensdag t/m zondag van 10.00 tot 18.00 uur

Mijn boek Ongewoon Parijs is weer leverbaar. Sinds juni 2018 al de derde druk. Voor meer informatie klik hier


Paris FvdV is nu ook te volgen op Instagram. Klik hier
“Like me if you can”

dinsdag 27 november 2018

DE DUISTERE KANT VAN PARIJS – FREAKY PARIS


’s Avonds, zo na een copieuze maaltijd, ga ik altijd even ‘uitbuiken’. Een flinke wandeling, zomaar in en rond mijn restaurant van die avond en lopend in de richting van een metrostation van de lijn naar mijn hotel. Plotseling maakt dan de donkerte van een steeg, een zonsondergang in een straat of de maan weerspiegeld in de Seine, het vreemde verlangen in mij los rond te willen lopen in de tijd zoals geschetst door Victor Hugo in De klokkenluider van de Notre-Dame, Les Miserables of De buik van Parijs. Maar ook in het Parijs van Simenon, toen inspecteur Maigret, commissaris bij de Police Judiciaire, werkzaam was aan de Quai des Ofrèvres 36. De meeste verhalen spelen zich af ver voor de Tweede Wereldoorlog.


Ronddwalen in het Parijs van jaren geleden

En hoe zou het zijn om ’s nachts rond te dwalen in het Louvre? Ouderen onder jullie kennen vast de serie nog met Juliette Gréco in de hoofdrol over Belphegor het spook van het Louvre.
Parijs, 1965. Een mysterieuze gemaskerde gestalte spookt ’s nachts in het Louvre rond. Wanneer een museumbewaker vermoord wordt aangetroffen gaat politiecommissaris Ménardier het onderzoek leiden. Gefascineerd door de gruwelijke verhalen over het fantoom in het Louvre, dat inmiddels ‘Belphégor’ wordt genoemd, gaat de jonge journalist André Bellegarde ook op onderzoek uit. Hij laat zich zelfs 's nachts in het museum opsluiten. André wordt bijgestaan door Colette Ménardier, de jonge en kittige dochter van de commissaris.

Parijs kent veel plekken met een duistere geschiedenis, zoals de diverse Cours des Miracles in de wijken Sentier en Temple. Binnenplaatsen waar marginalen zich in de 17e eeuw veilig voelden, buiten bereik van de overheid. Een allegaartje van valse bedelaars, jatmozen, zakkenrollers, valse blinden, nepkreupelen, deserteurs en meisjes van plezier. Ze waren te vinden in de buurt van de huidige rue des Petits-Carreaux, de rue de Caire en de rue de Réaumur (2e arrondissement). Het ging om grote ongeplaveide, modderige en stinkende binnenplaatsjes van waaruit het makkelijk ontsnappen was bij een inval van de politie, zoals de rue du Nil, rue de Damiette en de rue des Forges. Victor Hugo beschreef het allemaal in zijn boek De klokkenluider van de Notre-Dame. De Cours des Miracles had zijn miraculeuze naam te danken aan het wondere feit dat de blinden plots weer konden zien en de kreupelen plotseling weer konden lopen. Een razia van politieluitenant La Reynie maakte in 1668 in amper 24 uur tijd korte metten met dit zootje ongeregeld. Bonne Nouvelle riepen de brave burgers, en hieraan dankt de wijk nog altijd zijn naam.

Op 12 april 1919 doet de politie een inval in een appartement op de vijfde etage gelegen aan de rue de Rochechouart 76, vlakbij de place d’Anvers. De arrestatie in de ochtend door de inspecteurs Belin en Braunberger betreft een man die zich Lucien Guillet noemt, een alias voor Henri-Désiré Landru, later ook wel de blauwbaard van Parijs genoemd. Henri-Désiré Landru was een niet-welgestelde man, getrouwd en vader van vier kinderen. Hij begon met het plaatsen van contactadvertenties in Franse kranten, waarbij hij zichzelf voordeed als een rijke weduwnaar die verlangde naar een eenzame weduwe om met haar zijn laatste dagen te delen. Wel 283 vrouwen reageerden op zijn contactadvertenties en daaruit koos hij de rijkste. Met hen begon hij een korte relatie lokte hen naar huizen die hij huurde in Vernouillet en Gambais.

Daar bracht hij hen om het leven. Het is niet geheel zeker hoe Landru zijn slachtoffers om het leven bracht. Wel weten we dat de romp, armen en benen in het bos werden begraven of in het water gegooid, hoofd, handen en voeten, de lichaamsdelen aan de hand waarvan iemand het makkelijkst geïdentificeerd kan worden, werden verbrand. In 1921 komt de politie hem echter op het spoor toen ze op zoek was naar twee verdwenen jonge weduwen, in opdracht van de burgemeester van Gambais. De zus van een van de slachtoffers herkende Landru toen hij in Rouen uit een winkel kwam. Zij verwittigde de politie, die in de winkel een visitekaartje terugvond waarop Landru's adres genoteerd stond: het gehuurde villaatje in Gambais. Bij huiszoekingen in Gambais en Vernouillet werden restanten van damesschoenen, dameskousen, delen van een korset, haarspelden, halfverbrande knopen en 4.176 gram aan verkoolde restanten van beenderen gevonden, aldus het politierapport. Van ruim een kilo van deze asresten kon met zekerheid worden vastgesteld dat het om menselijke overblijfselen ging. De rechtszaak tegen Landru begon op 7 november 1921. Op 30 november 1921 werd Landru schuldig bevonden voor de moord van 10 vrouwen en een jongeman en tot de guillotine veroordeeld.

De blauwbaard van Parijs komt aan zijn einde onder de Guillotine

En die guillotine hebben we dan weer te danken aan dokter Joseph-Ignace Guillotin, die als lid van de Nationale Vergadering een voorstel indient om de doodstraf op een pijnloze manier en zonder klassenonderscheid te laten uitvoeren. Voorheen was dood door het zwaard weggelegd voor de adel, de kogel voor de militairen en ordinair opknopen voor het gepeupel.
Aan het Canal Saint-Martin wordt de sluis met de twee sluishuisjes ook wel de 'sluis van de dood' genoemd. Wat niet slaat op het scheepsverkeer, maar lang geleden was de rue de la Grange-aux-Belles een stoffig pad dat langs velden een heuvel op liep. Waar nu nummer 53 zit voerde een pad naar de top van een kleine heuvel; de Montfaucon.  Hier werd in 1325, op bevel van de koning, een enorme galg gebouwd. Het ging om een bouwwerk van meerdere verdiepingen dat alleen bestond uit stenen pijlers en houten dwarsbalken waaraan de veroordeelden werden opgehangen. Victor Hugo beschreef het in de slotscène van zijn boek de 'klokkenluider van de Notre Dame'. Dat was even een zijpaadje, maar nu weer terug naar dokter Guillotin.

Guillotin woonde zelf op nummer 9 in de Cour du Commerce Saint-André dat er nu nog uitziet als eind 18e eeuw. Een Duitse klavecimbelbouwer en ingenieur genaamd Tobias Schmidt levert het ‘fijne handwerk’ voor de bouw  op aanwijzingen van de dokter zelf. Ene Nicolas Jacques Pelletier, een veroordeeld straatrover, krijgt de primeur op het plein voor het Hôtel de Ville. Parijs kent veel plaatsen waar de guillotine heeft gestaan. De bekendste is natuurlijk de place de la Révolution (tegenwoordig Place de la Concorde) waar de hoofden in het mandje vielen van Louis XVI en Marie-Antoinette. Minder bekend is de rue de la Rocquette bij de place de la Bastille, de rue de la Croix-Faubin tegen de begraafplaats Père Lachaise en de place de la Nation. Een ander detail was dat het beroep beul een echte familieaangelegenheid was. De uitvoering was in handen van de familie Sanson en het beroep werd doorgegeven van vader op zoon. Een executie duurde gemiddeld 30 seconden. Veel slachtoffers van de guillotine werden begraven in massagraven in de kloostertuin van de zusters picpussen nu het cimetière Picpus, rue de Picpus 35, metro Picpus of Nation, lijn 6.
De laatste executie met de guillotine vond plaats in Marseille op 10 september 1977, toen de moordenaar Hamida Djandoubi werd onthoofd.

Rachella Kingswijk kent alle duistere plekken van Parijs

Ik zei het al Parijs kent veel duistere plekken en wat is het dan leuk dat ik een Nederlandse tegen het lijf loop in Parijs, die Nederlandstalige horrortours organiseert, onder de naam ‘Freaky Tours’. Freaky Tours Paris is opgericht door actrice Rachella Kingswijk. Zodra de lichtstad duister wordt brengt zij de obscure tijden van weleer tot leven tijdens een twee uur durende wandeling door het centrum van Parijs. Je gaat de stad bekijken door de ogen van seriemoordenaars, kannibalen, duivelaanbidders en ander gespuis.

Ik spreek met haar af daar waar zij haar tours begint. Op de place du Châtelet bij de fontein. Een plek met een bewogen geschiedenis waar niets meer herinnert aan de sinistere gevangenis van Le Châtelet, met zijn torens en cellen, die aan het begin van de 19e eeuw werd afgebroken. Nu staan er twee statige theaters; Theâtre du Châtelet en het Theâtre de la Ville. Achter dit theater lag het straatje waar de dichter Gérard de Nerval zich op een kille ochtend ophing. Op 26 januari 1855 werd hij hangend aangetroffen aan de spijlen van een hek, dat de afsluiting van een riool vormde in de rue de la Vieille-Lanterne, in de “meest smerige uithoek die hij had kunnen vinden” volgens de uitspraak van Baudelaire. De dag ervoor had hij zijn huis verlaten en een boodschap achtergelaten: “Wacht niet op me, de nacht zal donker en licht zijn”.

Weer een fantastisch Nederlands Initiatief; 'Freaky Tours'

Wij nemen plaats op het terras van Le Mistral waar Rachella mij vertelt hoe ze in Parijs terecht is gekomen. “Ik ben opgegroeid in prachtig Amsterdam, waar ik werkte als actrice in het theater en voor film/ televisie. Ik voelde echter al jarenlang een verlangen om in Parijs te gaan wonen. Parijs heeft vuur in zich, altijd in beweging, het gevoel van vrijheid en toch ook een plek waar ik heel goed mijn rust kan vinden. Drie jaar geleden heb ik de stap gezet. Ik had net een succesvolle one-woman-show in Amsterdam afgerond. Ik besloot te proberen om, als ik dan toch naar Parijs ging, ook aangenomen te worden op de meest prestigieuze toneelschool van de stad. Het was de privéschool Jacques Lecoq, waar bijvoorbeeld ook acteur Geoffrey Rush (Pirates of the Car) op gezeten had. Ik wist niet waar ik zou gaan wonen en ook niet hoe ik die peperdure opleiding zou gaan betalen, maar uiteindelijk is alles op zijn plek gevallen. De eerste periode deed ik aan couch surfing, maar na  twee maanden vond ik mijn eigen plekje. Ondanks het feit dat na een paar weken in de stad gewoond te hebben, de aanslagen plaatsvonden, heb ik nooit achterom gekeken. Ik ben thuis in Parijs. In 2017 behaalde ik mijn diploma en ging ik aan de slag als actrice”.

Rachella Kingswijk die die Nederlandstalige horrortours organiseert, onder de naam ‘Freaky Tours’ in Parijs - Foto: Sean Cackoski - Foto Editor: Sander C. Termonen

En waarom de keuze voor Parijs?
“Ik kwam voor het eerst op vakantie in Parijs als jong meisje van twaalf jaar. Ik was meteen heel erg onder de indruk en voelde meteen een connectie met de stad. Dit kwam ook omdat bij ons thuis de platen van Françoise Hardy, Charles Aznavour vaak door de speakers klonken. Mijn stiefvader had ook altijd geweldige verhalen over Frankrijk. Zoals die tijd dat hij als jochie van dertien in de jaren ‘70 uit Amsterdam wegliep en helemaal in Frankrijk terecht kwam voor dat zijn ouders hem terugvonden”. 

Hoe ben je eigenlijk op het idee gekomen van Freaky Tours?
“Ik ben altijd al dol geweest op geschiedenis en spannende verhalen. Als kind kon ik uren wegduiken in de boeken van Robert Lawrence Stine en Paul van Loon. In Amsterdam werkte ik  bij The Amsterdam Dungeon en Boom Chicago als horroractrice. Het idee voor Freaky Tours Paris kreeg ik voor het eerst rond 2012 toen in nog in Amsterdam woonde. Het voelde heel natuurlijk om mijn passie voor acteren, het vertellen van (enge) verhalen en geschiedenis samen te brengen. In Amsterdam kwam het idee te vroeg en in Parijs had ik het in beginsel te druk met school en werk. Ik werk inmiddels al bijna 3 jaar als gids voor het prachtige bedrijf Paris by Bike en hier heb ik de kunst voor het verhalen vertellen enorm kunnen ontwikkelen. De eveneens Nederlandse Yvonne America, de oprichtster van Paris by Bike, is een geweldig voorbeeld voor mij. Haar steun, en dat van mijn andere collega's van de fietstour, hebben mij enorm geholpen en gemotiveerd”.

Er komt geen collega acteur gillend met een bloederige hakbijl voorbij rennen

Hoe freaky is het eigenlijk?
“Bij Freaky Tours Paris gaat het vooral om de kunst van het verhalen vertellen. Ik neem je mee op een reis door de geschiedenis. Alleen richt ik mij voornamelijk op de duistere geschiedenis van de stad. We bekijken de stad door de ogen van moordenaars, kannibalen, duivelsaanbidders en ander gespuis. De tour is in de avond, ik vertel alle gruwelijkheden in detail, we wandelen door smalle steegjes, maar er komt geen collega acteur gillend met een bloederige hakbijl voorbij rennen”.

Waar haal je de inspiratie vandaan?
“Omdat ik al jaren als gids werk, kende ik al wat gruwelijke verhalen. Maar toen de tour realiteit ging worden, heb ik maandenlang onderzoek gedaan in o.a. Le Petit Journal. Ook zijn er een hoop boeken over obscuur Parijs geschreven en het internet in natuurlijk een eindeloze bron voor spannende verhalen. Vervolgens heb ik met alle wetenschap mijn eigen versie geschreven”.

'Le Petit Journal' die opgeslagen liggen in de Nationale Bibliotheek

En dan de typisch Nederlandse vraag; wat kost het eigenlijk?
“Slechts € 19,95 per persoon. De rondleiding is in het Nederlands. De tour start om 19.30 uur en duurt tot 21.30 uur en vindt plaats van donderdag- tot en met zondagavond. We starten bij de fontein op place du Chatelet in het 1e arrondisement en eindigen in de rue des Écoles in het Quartier Latin. Boeken kan graag per email freakytoursparis@gmail.com - Betaling vooraf via bankoverschrijving”.

Ben ik nog iets vergeten?
“Oh ja, vanaf het voorjaar 2019 start ik ook Freaky Tours Paris voor kids! Een ochtend wandeling, waarin ik in een middeleeuwse jurk spook- verhalen aan kinderen vertel. De tour is tegelijkertijd ook een speurtocht. En alle kinderen mogen verkleedkleding aan, want bij Freaky Tours Paris is het elke dag Halloween!


Nog een tip van Rachella: De metrohalte is Chatêlet (te bereiken met metrolijnen 1, 4, 7, 11 en 14). Vervolgens is het normaliter vijf minuten lopen naar de palmfontein op Place du Chatêlet.
Let op: Het metrostation Châtelet is het grootste station van Parijs. Neem uitgang – sortie 16 place du Châtelet. Maak je gebruik van lijn 11 dan neem je sortie 5. Het kan bij extreme drukte soms tien tot vijftien minuten duren voordat je buiten staat.​


Het is volle maan wanneer ik aan mijn wandeling begin richting het metrostation. Freaky; zou dat nog iets te betekenen hebben?

Website: Freaky Tours





zondag 18 november 2018

FOTO PARIJS, HET WAS WEER EEN KOORTSACHTIG WEEKJE


Net teruggekomen uit Parijs bereid ik mij alweer voor op de PAN Amsterdam. Parijs was druk, hectisch, de afgelopen week. Vrijwel het gehele eerste, zesde, zevende en achtste arrondissement stonden in het teken van de fotografie.

Paris Photo 2018, met 168 galeries en 31 uitgevers, uit 30 landen, een nieuw record

Paris Photo
In eerdere blogs verwees ik u al naar de vele hoogtepunten waaronder Paris Photo en Fotofever. Beide beurzen lieten grote successen zien.
Paris Photo noteerde in slechts vijf dagen, 68.876 bezoekers ruim 6,7% meer dan vorig jaar. 168 galeries en 31 uitgevers, uit 30 landen, een nieuw record, vertoonden hun werk en verschillende lieten topverkopen zien. Voorbeelden zijn: Hamiltons Gallery die vele werken van Richard Avedon verkocht in de prijsklasse tussen € 85.000 en € 555.000. Zo ook Meeus Gallery; een werk Richard Avedon deed € 75.000 twee werken van Richard Learoyd gingen weg voor respectievelijk € 55.000 en € 85.000. Galerie Danziger verkocht maar liefst 6 foto’s van Robert Frank in de prijs variërend van € 60.000 en € 180.000. Ook de enige Nederlandse Galerie, Project 2.0 uit Den Haag scoorde uitzonderlijk, met een duo expositie van de Belgische fotografe Danielle Zadelhoff (en dat terwijl Danielle van Zadelhoff pas in 2013 voor het eerst een fototoestel in handen kreeg) en de Franse fotograaf Dennis Rouvre. ‘Smiling faces’ alom. Met topverkopen door topgaleries van over de gehele wereld bewijst Paris Photo nog altijd dé grootste fotobeurs is van de wereld te zijn. Dus liefhebbers, zet de volgende datum maar vast in je agenda: de 23e editie van Paris Photo vindt plaats van 6 tot en met 10 november 2019. Ik ben er in ieder geval weer bij.

Paris Photo noteerde in slechts vijf dagen, 68.876 bezoekers ruim 6,7% meer dan vorig jaar

Fotofever
Fotofever, dè fotobeurs voor de wat kleinere portemonnee en de beginnende verzamelaar heeft zich, bij de inmiddels al weer zevende editie, opnieuw overtroffen. 100 Galeries, waarvan 60% buiten Frankrijk, konden zich verheugen op 12.864 bezoekers, ruim 30% meer dan vorig jaar en maar liefst 3500 VIP’s. Met name zichtbaar waren de Aziatische galeries die schijnbaar de Europese kunstmarkt hebben ontdekt. 10 Galeries uit Japan, 2 uit Taiwan en 1 uit Zuid-Korea. Vorig jaar schreef ik al (en dat is nog steeds onveranderd), dat er grote verschillen zijn tussen de verzamelaars daar en de Europese. Een portret aan de wand is ‘not done’ omdat die plaats alleen bezet wordt door overleden familieleden. Naakt is geen tabou maar zul je niet snel aan de wand zien in een Aziatisch huis. Wel is hiervoor grote interesse bij verzamelaars, maar die foto’s blijven in een lade om er op een eenzaam moment van te kunnen genieten.

Met name zichtbaar op Fotofever waren de Aziatische galeries die schijnbaar de Europese kunstmarkt hebben ontdekt. Photo:  Formento+Formento - courtesy Galerie Goutal

Speciaal aandacht was er voor de vrouw in de fotografie vastgelegd door vrouwelijke fotografen. Een initiatief van onder andere Renée Jacobs en Wendy Hicks die wereldwijd een boost hebben gegeven aan ‘Photo de Femmes’ onder het motto “women can’t be heard if they can’t be seen”. Meer informatie op de Facebook pagina van Photos de Femmes.

Renée Jacobs
In Parijs had ik wederom een ontmoeting met haar en haar altijd vrolijke partner Wendy Hicks. Wie is eigenlijk die Renée Jacobs, zul je misschien afvragen? Allereerst een vrouw en succesvol fotografe. Ze is geboren in Philadelphia, Pennsylvania en woont en werkt  vanuit Frankrijk. Haar sporen verdiende zij in de fotojournalistiek met opdrachten voor gerenommeerde kranten en magazines waaronder de New York Times en de Philadelphia Inquirer. Zij ontving de prestigieuze Robert F. Kennedy Award voor haar journalistieke werk over de achtergestelden van de samenleving en haar werk is onderdeel van de collectie in de John F. Kennedy Presidential Library. 

De Amerikaanse fotograaf Renée Jacobs die samen met Wendy Hicks wereldwijd een boost hebben gegeven aan ‘Photo de Femmes’ onder het motto “women can’t be heard if they can’t be seen”

In 1986 publiceerde zij haar eerste (foto)boek 'Slow Burn' over de desastreuze gevolgen van een ondergrondse mijnbrand in Centralia, Pennsylvania, voor zowel de mijnwerkers, de bewoners en het milieu en hun verbeten strijd tegen de Federale Overheid. In 2010 werd dit boek opnieuw uitgegeven door Penn State Press toen de New York Times opnieuw aandacht besteedde aan deze bijzondere gebeurtenis in de Amerikaanse geschiedenis. Na 15 jaar lang gewerkt te hebben als burgerrechtenadvocaat besloot zij in 2007 terug te keren naar haar oude liefde; de fotografie. In 2013 had ik een eerste ontmoeting met haar bij de introductie van  haar prachtige zwart-wit fotoboek 'PARIS'. 'Renee Jacobs 'Paris' is een, hoe kan het ook anders, verzameling van sensuele beelden van vrouwen gefotografeerd in en rond de Stad van Licht.
Volgend jaar is Fotofever opnieuw aanwezig in het fraaie Carrousel du Louvre van 7 tot 10 november 2019.

Fotofever 2018 - © Robert Berlin courtesy Galeria Contrast

Atelier Néerlandais
In samenwerking met Foam Fotografiemuseum te Amsterdam organiseerde het prestigieuze Atelier Néerlandais de tentoonstelling ‘Reflected – Works from the Foam’. Sinds 2007 verzamelt Foam actief fotografie en inmiddels telt de collectie ongeveer 550 stukken. De gedurfde, hedendaagse collectie richt zich op alle mogelijkheden van de fotografie en bevat overwegend werk van jonge, veelbelovende kunstenaars die met fotografie werken. Foam blijft de carrières volgen van deze talenten, wat soms leidt tot vervolgaankopen. Hierdoor groeide de Foam Collectie uit tot een verzameling van 21ste eeuwse fotografie en biedt zo een  accuraat overzicht van de meest recente ontwikkelingen binnen fotografie.

In het prestigieuze Atelier Néerlandais de tentoonstelling ‘Reflected – Works from the Foam’

Op 9 november was ik aanwezig bij de ‘Foam Talk’. Tijdens de Foam Talk discussieerden curatoren, kunstenaars en opleiders over hun ideeën met betrekking tot het verzamelen en presenteren van fotografie, binnen de huidige ontwikkelingen. Fotografie en technologische ontwikkelingen zijn in de geschiedenis altijd onlosmakelijk verbonden geweest. De hedendaagse ontwikkelingen en innovaties waren aanleiding voor een gesprek over wat het fotografisch medium is, kan worden en hoe het onze ervaring van de wereld zal transformeren. Met ontwikkelingen op het gebied van 3D-rendering, fotogrammetrie en CGI - Computer Generated Imagery - dient fotografie niet langer alleen het doel van representatie, maar is het ook een bouwsteen geworden voor nieuwe realiteiten die het gebruik van het medium transformeren. Binnen de fotografie is de laatste jaren al een verschuiving te zien van camera naar computer. Nog maar kort geleden bepaalde de fotograaf het grootste deel van het beeld met zijn camera en de keuze van de film. De nabewerking in de donkere kamer had wel zijn invloed, maar dat was meestal een kleiner deel van het resultaat. Het is nog slechts een handjevol puristen die nog op deze manier werken. Na de discussie denk ik met weemoed terug aan de uitspraak van Irving Penn: “A good photograph is one that communicate a fact, touches the heart, leaves the viewer a changed person for having seen it. It is, in a word, effective!”

Diverse discussies tijdens 'Foam Talk' in het Atelier Néerlandais

Even later volgde DDK live #38, de Paris Photo special. De DDK (De Donkere Kamer) is een live magazine met allerlei visies en gasten uit verschillende disciplines van de fotografie altijd gepresenteerd in Pakhuis de Zwijger te Amsterdam maar dit keer speciaal voor Paris Photo in het Atelier Néerlandais. De special bestond uit korte interviews en presentaties. Een vast onderdeel van De Donkere Kamer is altijd de pitch, waar jonge talentvolle fotografen mogen pitchen voor hun fotografisch project. De eerste prijs ging naar Laura Hospes. Als tweede eindigde Bart Lunenburg en als derde Chaïm Dijkstra. Laura Hospes haalde haar vwo-diploma op het Pallas Athene College te Ede. Vervolgens is zij gaan studeren aan de Fotoacademie, waar zij in 2016 'with honour' is geslaagd. In 2015 werd zij verkozen tot een van de beste opkomende fotografen door de jury van LensCulture Emerging Talent Awards 2015.

De winnaars van de pitch. De eerste prijs ging naar Laura Hospes. Als tweede eindigde Bart Lunenburg en als derde Chaïm Dijkstra - Foto Bart Koetsier


Le Parcours de Photo Saint Germain
Nog tot 24 november kun je het parcours volgen van Photo Saint Germain een samenwerking tussen 36 galeries in het zesde arrondissement. Ik moet je bekennen dat ik halverwege het parcours ben afgehaakt. Voor mij totaal onleesbare fotografie maar ik laat die mening graag aan jou over.
Dan adviseer ik een omweggetje naar rue de Lille 46, naar galerie Blin plus Blin met een solo expositie van de natuurfotograaf Vincent Munier. De galerie is geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 11.00 uur tot 19.00 uur.

Fotografie van natuurfotograaf Vincent Munier bij galerie Blin plus Blin in de rue de Lille 46

Een andere aanrader is de tentoonstelling Les Nadar, une légendephotographique in de Bibliothèque National de France, nog te zien tot en met 3 februari 2019. Geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 10.00 uur tot en met 19.00 uur en op zondag van 13.00 uur tot 19.00 uur. Felix Nadar, beroemd door zijn foto's van tijdgenoten (onder anderen Jules Verne en Sarah Bernhardt), maar vooral door zijn eerste luchtfoto’s vanuit een luchtballon, in 1858. Zijn atelier (aan de Boulevard des Capucines) was een ontmoetingsplaats voor componisten (Claude Debussy, Fauré, Liszt, Berlioz), schilders (Monet, Manet, Courbet, Corot) en schrijvers (Hugo, Zola, de Maupassant, George Sand). Bron Wikipedia

Paris Photo: Bryan Adams - Kate Moss, white coat 2010 - courtesy of Camera Work Gallery

Kortom het was weer een koortsachtig weekje Parijs