Paris FvdV is een weblog voor kenners en liefhebbers van de stad Parijs - en voor hen die dat willen worden. Parijs is een stad met een gewichtig verleden, respectabel en gerespecteerd. Het is totaal niet nostalgisch. Parijs is er in geslaagd om, soms op brutale maar altijd op elegante wijze, om te gaan met zijn grootse monumenten. Ze te beschermen en te integreren in de nieuwe dynamiek van de stad. Parijs is een meester op het gebied van herstel en transformatie. U zult er nooit in slagen een volledig overzicht te maken van plekken en verhalen, die allemaal op hetzelfde punt uitkomen en de glorie van deze stad bezingen. toch wil ik een poging wagen. Wekelijks wil ik u niet alleen informeren over wat Parijs nog meer te bieden heeft, maar ook wil ik mijn liefde voor deze stad op u over dragen. In de hoop dat het raakt aan iets wat u herkent of voelt. Ferry van der Vliet.

vrijdag 17 januari 2014

TOLBIAC EN BERCY - HET NIEUWE PARIJS (DEEL 2)

Voor deel 1 naar beneden scrollen.
We nemen de Passarelle Simone-de-Beauvoir en we maken de overstap van het 13e naar het 12e arrondissement. Daar betreden we het Parc de Bercy en vervolgen onze wandeling via de rechterzijde van het park. Het grote piramidevormige gebouw met gras op de schuine zijden, links, is het Palais onmisports de Paris-Bercy. Niet alleen een sportpaleis maar ook een van de grootste concertzalen van Europa.  Het parc de Bercy, dat uit twee gedeeltes bestaat, heeft al een leven van honderden jaren achter de rug. In de 17de eeuw was het onderdeel van een domein, dat zich uitstrekte van de rand van de stad tot aan Charenton. In 1860 wordt het een wijnopslagplaats, waar bomen worden geplant die voor verkoeling van de entrepots moeten zorgdragen. Door haar ligging aan de Seine groeit Bercy uit tot een van de grootste wijnmarkten van de wereld. Wijn, eaux de vie en port worden in houten schuiten over de Seine en later per spoor aangevoerd. Langs het water verschijnen lokalen, de "guinguettes", waar men kan eten, drinken en flirten in de buitenlucht aan feestelijk opgemaakte tafels en men de musette kan dansen op de altijd vrolijk stemmende Franse accordeonmuziek. Veel kunstschilders, schrijvers, en fotografen, hebben zich laten inspireren door deze 'art de vivre'. 
 
Een van de mooiste 'nieuwe' parken van Parijs; het Parc de Bercy
 
Geleidelijk aan verliest de wijn zijn krans en worden de opslagplaatsen verlaten. Maar de "Grand Projets" van president François Mitterand zorgen voor een hernieuwde aandacht voor tuinen en parken. Het klassieke Parc de Bercy, 12,5 hectaren groot, wordt opnieuw aangelegd. Gelukkig zijn de herinneringen aan het prachtige wijnverleden nog overal zichtbaar aanwezig. De treinsporen op de lanen waarover de druiven werden getransporteerd. De woningen van een tweetal wijnhandelaren, een oud tolhuis en later toegevoegd, een heuse wijngaard met 350 wijnstokken goed voor zo'n 250 liter wijn per jaar. Tussen de meer dan honderd jaar oude kastanjes en platanen zijn grootse waterpartijen aangelegd met loopbruggen en sculpturen en negen thematische tuinen. Waaronder de "Jardin de la Mémoire", opgedragen aan Yitzak Rabin met een rozentuin, een kruidentuin en een boomgaard met orangerie. 
 
 De Cinémathèque Française, een ontwerp van Frank O. Gehry
 
Aan de zijkant van het park, recht tegenover de ingang bij de passerelle Simone de Beauvoir, aan de rue Paul Belmondo staat de Cinémathèque Française het vroegere American Center. Dit creatieve ontwerp is van de in Amerika wonende Canadese architect Frank O. Gehry. Gehry, inmiddels 82 jaar oud is ook de vormgever van het Guggenheim Museum in Bilbao en een van de grondleggers van het deconstructivisme (chaotische, onvoorziene maar gecontroleerde, perfect ontworpen gebouwen) waaronder ook Zaha Hadid en Rem Koolhaas behoren. Het gebouw gemaakt van zink, glas en kalksteen lijkt op een pak vallende kaarten, aldus Gehry, geïnspireerd op collages van Matisse. (Gehry is ook de architect van het nog te openen Fondation Louis Vuitton in het Bois de Boulogne. Geplande opening september oktober 2014) In het gebouw is een permanente tentoonstelling over de geschiedenis van de film. De collectie is te danken aan Henri Langlois (1914-1977), oprichter van de Cinémathèque Française en geestelijk vader van de Nouvelle Vague. Hij was een van de oprichters van het franse filmarchief in 1936 samen met een andere film-enthousiasteling Georges Franju. De permanente tentoonstelling 'Passion Cinema' toont voorwerpen rond het ontstaan en de ontwikkeling van de film, waaronder de projector van Louis Lumière. Door de uitvinding van de cinématographe, 's werelds eerste projectieapparaat en filmcamera in één, waren hij en zijn broer Auguste, een van de grondleggers van de cinematografie. Louis Lumière wordt dan ook vaak "de vader van de cinema" genoemd. Verder veel filmkostuums en filmdecors.

Vanaf de loopbruggen heeft u een schitterend uitzicht over fraai aangelegde waterpartijen
 
Drie loopbruggen brengen je van de ene kant naar de andere kant van het park en naar de cour Saint-Émilion met de gerestaureerde wijnpakhuizen van Bercy. Een binnenplaats geplaveid met meer dan 17.000 oude straatstenen en de oude spoorbaan nog intact is omgeven door leuke winkeltjes, een wijnbar en volop restaurants, waar het bij mooi weer heerlijk lunchen is of gewoon genieten van een goed glas wijn of een heerlijke cappuccino. 
 
De cour Saint-Émilion met de gerestaureerde wijnpakhuizen van Bercy
 
We zijn gekomen aan het einde van onze wandeling. De Météor, lijn 14 brengt u terug naar het centrum van Parijs. U kunt opstappen bij het metrostation cour Saint-Émilion. TIP: Stap helemaal vooraan in. Dit staat garant voor een heel aparte metrobeleving. 

Bijzondere architectuur bij de universiteit Paris Diderot
 
Mocht u nog fut hebben dan kunt u ook nog een bezoek brengen aan de universiteit Paris-Diderot / Paris 7 gevestigd in prachtig gerestaureerde industriële panden: De Grands Moulins de Paris, de Halle aux Farines en de oude persluchtfabriek Sudac. Gelegen in het kwadrant quai Panhard-et Levassor (aan de overzijde van het Parc de Bercy), Pont National, rue Albert Einstein, en rue Thomas Mann. Hier studeren zo'n 30.000 studenten.

Een van de vele bijzondere doorkijkjes die u tijdens uw universiteitswandeling gaat tegenkomen
 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen